woensdag 1 juni 2016

En toen sloeg de vermoeidheid toe

Ja alweer een maand geleden dat ik hier kwam updaten! Het gaat met ups en downs en de verantwoordelijkheden en vermoeidheden van het leven waren er deze maand even te veel aan. Ook zit ik met wat twijfels over de blog zelf en vraag ik mij af waar naartoe met Mamzella.

Moederschap

Het leven als mama is (soms?) echt wel vermoeiend. Eerst een zware (letterlijk en figuurlijk) zwangerschap, bevalling en het leven met een baby. Die eerste maanden hebben ze je bij alles - maar dan ook echt alles - nodig.

Dag in, dag uit. Hoe lief ze ook zijn, baby's eisen al je tijd op. 


Een oudje: Joshua 1 maand

Voeg daar een peuter met een eigen willetje aan toe die begint te leren dat de wereld ook blijft draaien als zij niét luistert naar haar mama - kak hè... Ze leerde afgelopen week trouwens in haar "grote bed" slapen. Geen zin meer in haar babybed dus nu mag ze zoals een grote meid in het grote bed slapen. Misschien helpt dat om haar af en toe te overtuigen dat grote meisjes naar hun mama's luisteren ;-)

Maar... The days are long but the years are short! Ik wil genieten van de tijd met mijn kindjes, ook al is het vermoeiend. Het vergt wel wat energie maar ik wil genieten van de tijd dat ze mij nog geweldig vinden en kusjes geven op commando ;-)

Me, myself and I

Mijn eigen verwachtingen en wensen leggen ook nog wat druk op de ketel.

Ik verwacht bijvoorbeeld dat mijn huishouden blijft lopen. En met twee kindjes en een echtgenoot is dat toch wel wat werk.

Ik wil ook die zwangerschapskilo's kwijt (18,5 down, 4,5 to go!) en als ik even mag kiezen dan wil ik dat graag voordat mijn zus trouwt (bijna september, baby!!).
Daarom volgde ik Sofie in haar challenge om de 30 Day Shred van Jillian Michaels te doen. So far so good en ik heb nog maar 1 keer een dagje overgeslaan wegens een slapeloze nacht tijdens deze eerste week. Nu zit ik dus op dag 6 van de 30 en ik voel mij eigenlijk echt wel goed met de extra beweging.

Daarnaast wil ik ook echt de tijd nemen om mijn bijbel te lezen of een ander boek. Ik lees momenteel Desperate van Sarah Mae, een boek voor de mama die wat ruimte nodig heeft om te ademen - that's me!!

Ik ga ook nog af en toe langs de psycholoog. Niet omdat ik droevig ben ofzo. Ik hou gewoon van leren en momenteel weet ik even niet zo goed of ik nog een cursus wil/moet volgen of ergens anders mee moet beginnen. Dus dacht ik, het beste waar ik nu wat in kan investeren is om mezelf en mijn persoonlijkheid te leren kennen. En wat zoeken naar mijn pad in het leven.

Samen met die psycholoog maar ook samen met de Jeff. We analyseren hier 's avonds vaak de lastige situaties of kijken samen welke aspecten van ons leven we wat kunnen veranderen. We hebben zo bijvoorbeeld al ontdekt dat ik snel overprikkeld raak (zeker als ik oververmoeid ben) en dat ik dan nogal hard uit de hoek kom. Extra rust en de overbodige prikkels elimineren en we zijn al meteen een stap vooruit!

Mamzella

En dan hetgene waardoor ik hier even wegbleef... De blog! Wat wil ik eigenlijk met mijn blog? Wil ik meer persoonlijke dingen schrijven? Wil ik meer delen over wat ik denk van de wereld, over ons dagelijkse leven of over ons geloof?

Of wil ik deze blog gebruiken om toch een beetje mijn communicatieve vaardigheden bij te houden voor misschien ooit een nieuwe job?

Zo professioneel mogelijk, zo veel mogelijk mensen bereiken en dus mijn tijd ook wat steken in zichtbaarheid van de blog en networking en sociale media en de o-ver-wel-di-gen-de bloggerswereld vol cijfertjes en aantal posts per week. Misschien weten jullie het niet maar als je veel tijd in je blog steekt kan dat zelfs uitgroeien tot een job op zich. Of een bijberoepje misschien. Maar wil ik dat? Wil ik al de druk en verwachtingen die samenwerkingen bijvoorbeeld met zich meebrengen?



Regelmatig hoor ik verhalen van vrienden dat hùn vrienden (of mama of zus of collega's of ...) mijn blog lezen.

Er wordt dus over mijn blog gepraat! En over mij! Door mensen die ik ergens uit de verte wel (of niet) ken, maar die dus wel elke blogpost meelezen.

En dan denk ik, wat willen die mensen (jullie dus) hier lezen? En dan denk ik ook, als ik jullie tegenkom, gaan jullie dan zeggen "Hééé ik lees je blog, how you doin'?!" of dénk je dat alleen maar "héééé ik lees je blog! Hoe zou het gaan? Effe de blog/de facebookpagina checken!" en zeg je niets zodat ik dan totaal niet weet dat jullie een stukje van mij kennen?

Doordat ik nu een paar namen ken, voelt het ineens zo écht aan. Er zijn écht mensen die ik niet of niet zo goed ken die dit hier stiekem lezen! Kan ik wel voldoen aan de verwachtingen die anderen volgens mij hebben? Een beetje overweldigend allemaal.

***

Kijk, dat zijn dus dingen waar ik over nadenk en waardoor ik even niet weet wat te schrijven!

Nu is't aan jullie, wat denken jùllie er allemaal van?

En als je mijn blog volgt, via waar ken je mij of via wie kom je hier terecht?
En wat lezen jullie graag??


7 opmerkingen:

  1. Volg je hart, meisje. Ik lees je blog heel graag, en ik vind het ook wel interessant om te lezen hoe het met je kleine schatjes gaat (ook al ken ik jou niet (zo goed). Ik vind het ook enorm moedig dat je vertelt dat je naar de psycholoog gaat, heb je dit al aan heb voorgelegd? Via deze persoon leer je vast en zeker ook je grenzen stellen. Het klinkt alvast allemaal heel herkenbaar... xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik ken je natuurlijk als blog collegaatje... Ben zelf net bevallen en ben ook benieuwd hoe ik het bloggen, het mama van 3 kids zijn, het tijd voor mezelf nemen, studeren en meer allemaal ga combineren :p Dus als je nog tips hebt, dan hoor ik het graag :)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Waarom jou blog?
    Omdat het een heerlijke plek is om te lezen dat er nog mensen zijn die worstelen met alle daagse dingen! De manier waarop je schrijft laat mensen helemaal meeleven! Je hebt een talent voor schrijven, waarom zou je het niet verder ontwikkelen? ;)
    Totally love you and your blog!
    xo

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik vind het super als je zo geweldig en eerlijk schrijft over normale dingen in het leven en mama-zijn die soms nogal taboe zijn. Zoals post-natale depressie, maar ook het moe zijn, de zoektocht naar evenwicht tussen werk en mama zijn...
    Leuk plekje om te komen, dit :)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hé hup hup hup met die 30 day shred! Heerlijk gevoel hé!
    Oh ik herken zeker die worsteling omtrent de blog ... maar weet je, die mensen volgen je nu om wie je bent en hoe je blogt dus gewoon jezelf blijven staat zeker en vast op nummer 1!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik lees jouw blogje graag juist omdat het zo echt is!! Je voelt je enthousiasme als je ergens enthousiast bent maar bent ook niet te beroerd om te zeggen dat je je slecht voelt.

    Je bent gewoon lekker jezelf en dat vind ik geweldig!!!
    Dikke zoen sarah
    (ge weet wel die van animatorcursus ;) )

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik ben fan van Mamzella blog's recepten: lekker en lekker makkelijk ;-)
    En ik hou van je tips en trics over mama zijn, kindjes en 't leven. Je bent eerlijk, gevat en wat je schrijft leest vlot. En natuurlijk is het ook leuk om af en toe eens een fotootje te zien van jouw 2 cuty bengeltjes :p

    Ik hoop dat je blog iets mag zijn waar je zelf voldoening uithaalt en niet iets wat een druk op je schouders legt of je een gevoel van 'moeten' geeft.
    Misschien kan het helpen als ik zeg dat je ons inspireert en dat wij (ik + comments hierboven = wij) iets hebben aan je blog. Ik hoop dat je er zelf ook iets aan hebt :-)

    "Successful bloggers are people who ENJOY sharing their ideas with others."
    Keep calm, enjoy en keep on blogging ;-)

    BeantwoordenVerwijderen

Laat gerust een berichtje na! Tips, opmerkingen, go for it :-)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...