vrijdag 6 november 2015

En dan besef je ineens dat het toch nog mis kan gaan

Het was al een paar nachten dat ik krampen had waar ik af en toe van wakker werd. Overdag leek het niet veel rustiger te zijn in mijn buik want ik had heel de dag harde buiken (een soort van oefenweeën). En omdat mijn afspraak met de gynaecologe verzet moest worden, besloot ik toch even binnen te springen bij de materniteit.

De materniteit

Je kan daar aan de monitor zien hoe het gesteld is met baby's hartje en met de activiteit tijdens de bevalling bijvoorbeeld. Pieken = weeën en een rechte lijn = niks aan de hand.

De vroedvrouwen in ons ziekenhuis nemen elk telefoontje en elke mama heel serieus, liever een keer te veel langskomen dan te weinig dus na mijn verhaal mocht ik lekker een dikke drie kwartier aan de monitor gaan hangen. Ik vind dat zelf best wel ontspannend, moest er iets gebeuren dan is er meteen hulp :-)

Aan de monitor!

Tussendoor stuurde ik filmpjes en berichtjes naar mijn mama. Ze is zelf ook vroedvrouw geweest en wil natuurlijk dat alles goed gaat met haar kleinzoon (en wellicht ook met haar dochter?!). Ik grapte nog dat ik zo weinig activiteit zag, regelmatig wel kleine piekjes en een paar harde buiken - ze zouden nog gaan denken dat ik gek was om me zorgen te maken!

Na een tijdje kwam de vroedvrouw checken of er al opening was aan mijn baarmoeder. Blijkbaar wel, ook al was dat niet noodzakelijk verontrustend bij een tweede kindje. Het is standaardprocedure om vervolgens te bellen naar de gynaecoloog van dienst omdat de vroedvrouw zelf niets mag beslissen. "De mevrouw heeft harde buiken en het is ook goed zichtbaar op de monitor... OK, dus weeënremmers? Infuus?"

Euh, wadde?? Alles was toch in orde??



Ze zette zich bij mij op het bed en legde uit dat de situatie niet meteen onrustwekkend is maar toch niet iets dat heel vaak voorkomt. Ze zou weeënremmers geven en dan moest ik nog een uur aan de monitor liggen om te zien of die effect hadden. Zo niet, moest ik daar blijven en kreeg ik een infuus met nog sterkere remmers... De combinatie van de constante activiteit in mijn buik én de opening zorgden er voor dat ze toch geen risico's wilden nemen en dat ik het vanaf nu dus rustig aan moet doen.

Dat was het moment dat ik besefte dat er ook echt nog wat mis kon gaan met deze zwangerschap, met ons zoontje. 32 weken is nog te vroeg voor een klein babytje om geboren te worden dus dat willen we écht nog even uitstellen!


Over (niet!) bevallen op 32 weken

Hoppa, weeënremmers dus en weer een uurtje aan de monitor.

Ondertussen kwam de lieve vroedvrouw van de bevalling van Ella binnen. Zij werd net na mijn bevalling zwanger en vertelde dat haar dochtertje geboren was op ... 32 weken!
Meteen herkenning natuurlijk en ze vertelde haar verhaal. Hoe haar meisje drie weken in de couveuse had moeten liggen maar dat het nu echt goed ging, dat haar dochtertje zelfs redelijk voor was op haar leeftijdsgenootjes en een heel vrolijk en slim meisje was.

Ik kon mij dus meteen een beeld vormen van hoe het zou zijn als onze kleine man de komende week geboren zou worden! Tegelijk een beetje eng maar ook geruststellend.

Na mijn uurtje monitor mocht ik - ondanks dat er toch nog een paar harde buiken zichtbaar waren - gelukkig naar huis met de opdracht om zo veel mogelijk te rusten en maandag met de gynaecoloog te bespreken hoe het verder moet.

Erg spannend allemaal!
Zijn er nog mama's die zoiets meegemaakt hebben? Ze zeiden dat we ons geen zorgen moet maken maar hé, met die hormonen blijkt dat toch niet zo simpel ;-) 

11 opmerkingen:

  1. Ik ben echt blij dat het ondertussen beter gaat. Wij doen deze avond de afwas! :) Jij moet rusten.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik hoop dat je nu gewoon lekker nog weken lang mag genieten van je zwangerschap!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Amai, ik zou ook geschrokken zijn! Ik had vanaf 19 weken dagelijks veel harde buiken, maar die veroorzaakten geen opening. Anders had ik dus wellicht ook weeënremmers gekregen?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Goh, ik weet het niet natuurlijk :-) Harde buiken op zich zijn doodnormaal maar als ze ook effectief iets doen dan is't wat minder natuurlijk! Ik had op 26 weken ofzo ook een zware stressperiode en dan moest ik ook rusten door de harde buiken. Nu is't harde buiken, menstruatiepijn, steken, rugpijn... Beetje vermoeiend en dan de stress errond is niet zo tof. Ik ben benieuwd wat mijn gyn er van vindt!

      Verwijderen
  4. Ik heb het (gelukkig) nooit meegemaakt maar ik kan me goed inbeelden dat het schrikken is... 32 weken is niet onoverkomelijk maar waar zitten ze beter dan in je buik??? Florian werd op 39 weken geboren wat perfect is aangezien alles dan al goed ontwikkeld is en ze klaar zijn om geboren te worden. Ik hoop dat jouw zoontje ook nog even blijft zitten! Goed rusten en niet teveel stressen he!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ella was ook op 39 weken :) Ja ik ben al blij dat we stilaan richting de 33 gaan ondertussen maar ik zou toch echt graag december halen. Begin december is ideaal want dan hebben we nog wat tijd voor Kerst haha!

      Verwijderen
  5. Harde buiken en zelfs wat ontsluiting lijken me absoluut geen reden tot paniek, ik had twee keer heel veel en heel vroeg al harde buiken, bij de tweede zwangerschap al vanaf 20 weken en nooit kreeg ik in een inwendig onderzoek ( vroedvrouwen doen dat niet zo snel), het zijn ook oefenweeen en bij tweede meer intens dzn eerste, ik zou dus geen inwendige onderzoeken meer toelaten, ze geven risico op breken van de vliezen, infecties en net meer activiteit van de baarmoeder, gewoon wat rusten en zelf dat....echt weeen doen echt wel pijn, dat leerde ik, ik had harde buiken die ook wel pijnlijk waren tot eind an zwangerschap, en toen het echte werk begon ging het heel snel door al het werk dat ak verzet was.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is al goed om te horen! Ik geloof dat ze zeiden dat het vooral was omdat het constant was en goed voelbaar? Harde buiken op zich is idd niet erg maar als je al twee dagen in de zetel ligt en dan constant harde buiken hebt dat zou niet goed zijn volgens de vroedvouw. Enfin, als't niets is dan ben ik natuurlijk blij he ;-)
      Ik heb ook veel last van menstruatiepijn en stramme spieren in de rug, ik denk dat ze gewoon geen risico's willen nemen. En dat vind ik helemaal prima haha :)

      Verwijderen
    2. natuurlijk!! maar echt die harde buiken waren bij mij continu, dag en nacht, steenharde buik door heel bewegelijk kind, niet ideaal, maar bevallen ben ik er niet van, het is echt een oefening van de baarmoeder en Magnesium helpt heel goed (in supplement of via voeding zoals bananen), magnesiumtekort geeft veel spierspanning en harde buiken, en een groot verschil als je dat bijneemt, dan onstpande mijn buik wel

      Verwijderen
    3. Dat is nog een goede tip, bedankt :)
      En nu maar hopen op een vlotte bevalling deze keer haha ;-)

      Verwijderen

Laat gerust een berichtje na! Tips, opmerkingen, go for it :-)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...