maandag 31 augustus 2015

En toen was de keuken verdwenen...

We denken al een tijdje na over welk project we moeten aanpakken in ons huis. De keuken, badkamer en de "grote uitbouw" of "de grote verhuis" (daar zijn we nog niet uit) staan nog op de agenda.

Voor de uitbouw of de verhuis (één van de twee, we hebben maar 2 slaapkamers dus er moet wel iéts gebeuren - ooit) is er nog niet genoeg geld, en we willen pas ten vroegste over een paar jaar een eventuele extra lening aangaan. De badkamer zit achter een deur en is dus minder "dringend" in onze ogen. De keuken daarentegen is deel van de "eerste indruk" als je binnenkomt. En ook nog eens mijn domein, dus best wel prioritair als ik mag kiezen ;-)

Toch bleven we wat twijfelen. De vloer moet er namelijk volledig uit, de muren zijn maar half bepleisterd en er zit een raam serieus in de weg! Het is dus geen kwestie van oude keuken eruit, nieuwe erin...


Dit is een beetje een beeld van hoe het er tot nu toe uitzag.
Fornuis en kasten staan net buiten beeld.


Een serieuze kost (maar wel meteen met serieuze meerwaarde) en een serieus werkje dus. Hoe meer we er over nadachten hoe meer we beseften dat we dit eigenlijk niet wilden doen als er ook nog een klein babytje bij is dat eigenlijk niet zo van stof zal houden. En dat als we ergens moeten logeren wegens te vuile en lawaaierige werken, dat we dat dan ook liever met zo weinig mogelijk extra mensen (lees: le bébé) doen.

Tel daarbij dat we nog maar 4 maanden te gaan hebben tot baby 2 ons vervoegt en dan was het ineens duidelijk; het moet NU gebeuren. Als in... écht NU hè.

Jeff had afgelopen week een weekje verlof dus zo gezegd, zo gedaan!

Oude keuken eruit, oude tegels en de rest van de vloer er uit en BAM.


Daar zitten we nu dus!

Geen paniek, we hebben een papa en (schoon-)broer die renovaties doen en die de hele maand september in't groot "JEFF EN EVELIEN" in hun agenda gezet hebben toen ze onze plannen hoorden, dus we moeten niet op de wachtlijst ;-)

En nu is't van tegels kiezen, de keuken is min of meer gekozen, een nieuw fornuis-met-oven (JEEJ!) zoeken, plannekes tekenen, knopen doorhakken...
Spannend!!

We hopen op niet te veel verbouwstress en alleen maar positieve verrassingen ;-)

donderdag 27 augustus 2015

Mommy Confessions - over het verwachten van een jongetje

Mijn kleine man.

Je mama is een klein beetje overweldigd... Zelfs 10 weken nadat we het nieuws kregen, ben ik er nog niet aan gewend.

Het kwam een beetje als een schok om te horen dat je een jongetje bent. Een zoon!
Niet dat we dat niet wilden of dat we liever een meisje hadden, nee, we hadden geen voorkeur. En door hoe deze zwangerschap verloopt hadden we al wel een klein vermoeden...
Maar een zoon? Een jongen?? Wat moet ik daar mee doen?

Van meisjes ken ik wel wat. Ik ben er zelf namelijk ook één. En je zus is ook een prachtig meisje. "Meisjes zijn vast veel moeilijker", dat was wat ik dacht toen we hoorden dat ons eerste kindje een meisje was. Maar nu twijfel ik.

Wat weet ik nu van jongens?
Ze zeggen meestal niet veel. Ze stinkeeeen. Ze zijn wild en maken dingen stuk. Ik heb gehoord dat ze van stenen en kikkers houden en vaak naast de WC plassen. Dat ze vaak kapotte kleren hebben en soms (?) al eens durven vechten. Of als ze dat niet doen dat ze dan gepest worden. Dat tienerjongens héél veel eten en allemaal gevaarlijke dingen willen doen zoals skaten en motorijden en - laten we nog maar niet aan de tienerjaren denken, ok?

En dan heb ik het zelfs nog niet over jongensnamen gehad! Lang of kort? Een naam uit de familie of niet? Een naam uit de Bijbel of uit andere literatuur? En wat zijn leuke tweede namen voor jongens?

Ik voel de spanning al weer opkomen van wat andere mensen zullen denken van de namen die we in ons hoofd hebben. We zijn al zo gewend aan de naam van je grote zus dat we er niet meer over nadenken, zelfs niet als mensen even opkijken als we zeggen dat ze Emanuella Grace heet. Gaat dat ook zo zijn met jouw naam?

Een jongetje, een zoon...
Een klein beetje overweldigd? Laat dat "klein beetje" maar weg.

Maar andere mama's-van-jongens zeggen dat jongens heel goed zijn in het veroveren van mama-hartjes. Misschien wel nog beter dan meisjes! We'll see :-)

donderdag 20 augustus 2015

It's a ...



Ik vind het grappig!!!

De meeste mensen hebben gegokt dat het een jongetje is, ik vermoed omdat we al een meisje hebben? Statistisch meer kans op een jongen dan ofzo? ;-) Of misschien gunt iedereen ons een koningswens??  

Dan zijn er een paar mensen die zélf twee (of meer) dochters hebben en dus denken dat baby 2 ook wel een dochter zal zijn. Of de mensen die zot zijn van prinsessen en ons dus graag nog met een extra prinsesje zouden zien (jawel Sofie, dat is mijn uitleg voor jouw gok haha!)

En uiteraard, de mensen die doen alsof ze het al weten. Of die om de één of andere reden dachten dat ik of Jeff het hadden laten uitschijnen of zelfs gezegd hadden. Vooral grappig als ze er dan - heel overtuigd - naast zaten.

*

Gelukkig zijn we zelf wel helemaal overtuigd dat we juist zitten.

Onze gynaecologe heeft het drie keer bevestigd.

Gisteren mocht (enfin, moest) ik voor een extra controle naar de specialist van't UZ en zowel hij als zijn assistente hebben het dan (zonder het van elkaar te weten) afzondelijk nog maar eens bevestigd.

*

... ons tweede schatje is ...

*

**

***

****

*****

****

***

**

*

**

***

****

*****

****

***

**

*


We zijn helemaal enthousiast en blij dat we een zoon krijgen!
Een beetje spannend wel, want dat is helemaal anders dan een dochter...

Een Jeff Junior ;-)
Dat kan niet slecht zijn!

*

De Jeff en ik zijn trouwens fans van Wie Is De Mol (te zien op Uitzending Gemist!) en Jeff vond het nodig om een "mollenstreek" uit te halen. Alle mensen die op mijn facebook geraden hebben dat het een jongetje is, kregen een "vind-ik-leuk" van Jeff in de bus ;-)

Hah!! En nu allemaal balen dat je't niet gezien hebt eh!!!

maandag 17 augustus 2015

Rara...


Wij weten het al... Nu jullie nog :-)
Raden mag! 

Den Grooten Onthulling volgt.

woensdag 12 augustus 2015

Baby 2 - halfweg!

Woooohoow! We zitten vandaag in de helft van deze zwangerschap :)

Hoewel het deze keer wat draaglijker is dan bij Emanuella ben ik nog steeds niet zo fan van dat hele zwanger-zijn. De misselijkheid viel gelukkig goed mee (ik denk dat ik er 2 maanden last van had?) en de food-aversions zijn ook echt véél minder dan bij ons Ellatje. Go, baby!



Ondertussen ben ik op het punt dat ik mij écht zwanger begin te voelen. Niet misselijk-zwanger maar lomp/dikkebuik zwanger. Alles is vermoeiend en ik wil gewoon op mijn zetel hangen. 't Is maar goed dat ik grotendeels van thuis uit werk en enkel een laptopke nodig heb om mijn werk te kunnen doen :-)

Lomp mag je trouwens vrij letterlijk nemen, mijn benen zijn bont en blauw van overal tegen te botsen. En ook rode plekken van de muggenbeten, blijkbaar is zwanger bloed héél erg lekker.

En het aantal glazen in de kast is helaas gehalveerd... Seriously, ik begrijp niet hoe dat kan! Er vallen 2 dingen in de gootsteen, ik ben net op tijd om het glas te vangen en toch is het het GLAS dat stukgaat - in mijn hand?! - en dat andere ding dat viel is nog helemaal ok. Hoe kan dat?!
Ella volgde het voorbeeld van haar mama en gooide de helft van onze kommetjes op de grond. Ah well... We gaan toch een nieuwe keuken zetten dus dat is een mooi moment voor een nieuw servies :-)

Slapeloosheid! 
Het begint te komen... Te veel om over na te denken, pffff... Ella wordt nog 1 keer per nacht wakker en als ik dan ook wakker word is het echt heel moeilijk om weer te slapen. Van de vorige keer weet ik nog dat dat niet echt betert naar het einde toe, integendeel. Er staan ons dus nog heel plezante momenten te wachten.

Cravings/Goestingskes?
Ow yes... Bij ons Ella was dat vooral fruit en dan nog het liefst hele citroenen of puur citroensap.
Nu? Not so healthy... Give me alllll the chocolate en ook graag de iced tea! Sweet cravings dus :-) En pizza, altijd goed. Het is dan ook niet zo vreemd dat de kilo's er in sneltempo aanplakken...

En waar ik bij Ella ook echt dingen had waar ik misselijk van werd als ik er maar aan dacht (vlees en bananen bijvoorbeeld) heb ik dat nu niet. De eerste maanden kreeg ik geen koffie binnen maar dat is nu al beter.
Ik wil eigenlijk gewoon eten. Véél eten.

Al in de helft van de zwangerschap... Het gaat véél sneller dan de eerste keer. Ik heb natuurlijk wel een job nu en een peuter maar toch!

Ons kleintje zal er snel zijn :)

dinsdag 4 augustus 2015

Lieve Ella, 1,5 jaar oud

Foto door tante Sophie

Mijn lieve Emanuella Grace,

Ik sta elke dag versteld van hoe mooi en flink je bent. Ondeugend maar toch zo lief! Mijn kleine meisje dat al zo veel kan maar toch ook nog zo veel moet leren :)

Je bent de laatste tijd zo flink geworden, een echt klein helpertje. Vanalles in de vuilbak gooien, je stoel aan tafel schuiven als ik de tafel dek, zelf een bordje uit de kast pakken en mama helpen met de tafel dekken... Je doet het allemaal met veel plezier. En met veel gebabbel ertussen!

Je lievelingswoorden zijn koe en leeuw, lijpaan (glijbaan), Ella/mama/papa/ en alle leden van je familie en uiteraard ook Koka (Tosca de hond) en bote'am. Je kan nog véél veel véél meer zeggen hoor tettermie, maar als ik alles op zou moeten schrijven ben ik strakjes nog bezig! Maar dé topfavoriet is toch wel de nééééééé! ;) Begon die fase niet pas op 2 jaar?!

Qua eten ben je vooral een grote fruiteter. Nectarines en kiwi's zijn nu helemaal het einde en je vindt appels superinteressant maar ik denk dat je't niet zo heel makkelijk vindt om te eten. Als ontbijt eet je graag havermout terwijl je boterhammen nu liever ontdoet van het beleg om ze vervolgens rond te zwieren. Tof ;-) Couscous en courgette vind je het einde, dat heb je vast van je papa.

Je vindt glijbanen ge-weldig. Boekjes zijn ook nog grote favoriet maar ik merk dat je de televisie nu ook interessant begint te vinden. Van Bumba word je helemaal wild maar je vraagt ook vaak naar de Teletubbies, Nijntje en TikTak. Ik weet niet wat je aan die programma's vindt maar als dat er voor zorgt dat ik vijf minuten heb om mij aan te kleden en snel iets op te eten voordat je het wil afpakken dan vind ik het helemaal prima!

Ondeugend en grappig, dat ben je ondertussen ook écht wel. Je lacht vooral met jezelf of met je papa. Dingen uitsteken en grapjes uithalen, we genieten er van! Soms moet dat wel stiekem, als je weer eens op de tafel klimt en aan de luster probeert te gaan hangen. Als je ons zou zien lachen zou je er pas écht een spelletje van maken!

Papa is nog steeds je grote vriend maar je merkt het wel dat je je mama af en toe moet missen als mama weer eens moe is door de kleine baby in de buik. Papa neemt je dan mee op stap en als je terugkomt wil je je mama. Papa is ook degene die zodra het weer het toelaat met jou in het zwembad springt! Daarin zijn jullie echt twee handen op één buik. Wat een plezier hebben jullie samen :)
Dankzij oma en opa's grote zwembad krijg je trouwens al vroeg watergewenning en word je een échte waterrat.

Ik merk dat deze periode wat minder vermoeiend is en wat meer plezant, kleine meid. Stilletjesaan kijk ik uit naar de tijd dat je echt gaan kleuren en tekenen en knutselen. Of dat je een keukentje hebt waar je in kan koken terwijl mama kookt. Misschien is dat wel een leuk cadeau voor als je kleine broer of zus komt rond Kerstmis! Wat denk je er van?

Mama kijkt er naar uit om je te zien groeien en bloeien lieverd. En ik vind het helemaal schattig dat je zo mooi kusjes geeft aan je popjes, maar... stiekem wil je mama zélf die kusjes hebben! Dus, als ik je vanavond ga halen bij onthaalmama "ofie" verwacht ik kusjes!
En als ik er eentje te pakken heb dan vraag ik opjouw Ella-manier: "nog zo één" ;)

Love you baby!




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...