woensdag 8 april 2015

Waarom ik ineens aan't werk ben gegaan

Ik kreeg de laatste dagen al een paar keer de vraag waarom ik eigenlijk ben gaan werken dus zal ik het verhaal hier ook nog eens even delen. Want wij waren eigenlijk best wel onder de indruk van hoe alle puzzelstukjes in elkaar vielen!


De fotootjes in deze blogpost zijn van onze huisfotografe Joke - die op DIT moment een actie heeft lopen voor moederdag!! Kijk zeker eens op haar website voor meer informatie!

Ten eerste ben ik zelf niet op zoek gegaan naar werk. Connections, connections, connections ;-)
De organisatie waar ik nu voor werk zocht iemand met mijn profiel, iemand kende mij, ik was meteen beschikbaar en ze deden een leuk aanbod. Deal!

Ten tweede: de jobinhoud is SUPERtof. Ik zou niet voor eender welke job zijn gegaan en zelf zou ik niet meteen een leuker takenpakket kunnen bedenken! Wat ik dan zoals doe? Website onderhouden, nieuwsbrieven schrijven, leden te woord staan, events en workshops organiseren, mensen ontmoeten, rondrijden in mijn bedrijfswagentje doorheen heel België... Fine by me!
Er zijn maar weinig jobs waar ik zo snel voor zou hebben durven tekenen, behalve misschien zoiets als mijn vriendin Sofie nu doet :-)

Ten derde: de timing was perfect. Voor ik het aanbod kreeg was ik al wat aan het rondzoeken wat ik eventueel zou mogen bijverdienen zonder meteen zelfstandige te worden. Het begon te kriebelen om een project aan te pakken en dan kreeg ik dit in mijn schoot geworpen. I'll take it!

Ennnn ons Ella'tje begon zich -- houduvast -- te vervelen! Jawel, vervelen. Het kind is een jaar oud en de verveling speelt al parten. Ik vrees dat ze dat van mij heeft geërfd...
Ik ben blijkbaar niet interessant genoeg zeker... Ze werd ambetant en ik zag dat ze bij andere kindjes begon op te fleuren. Ik denk dat het ook wel beter zou gaan als er nog een broertje of zusje zou zijn maar dat is er nog niet. Duurt nog minstens 9 maanden, dus nope, dat was ook niet echt een optie.



Ten vierde: onze onthaalmoeder kwam uit de lucht vallen! Toen ik informeerde of er plaats in de buurt was kreeg ik 1 nummer door van iemand die nét aan het overschakelen was van naschoolse opvang naar dagopvang. Zij had dus nog wel plaats maar we moesten snel zijn, anders was't voor september.

Toen we op bezoek mochten gaan waren we allebei (en Jeff al helemaal!!) onder de indruk van hoe kindvriendelijk en georganiseerd het daar is. De kindjes die er speelden waren supertevreden. Ik was onder de indruk van de creativiteit en activiteiten die de kindjes deden. Veel positiviteit dus!

En het belangrijkste: we hadden Ella mee op ons bezoekje en die was meteen vertrokken om te spelen met het kindje dat nu haar vriendinnetje is. We schreven ons in en een week later was er al geen plaats meer in de herberg.
Wat een timing en wat een zegen!





Om het hele verhaal samen te vatten is het dus vooral een "offer we couldn't refuse". Ik werk 3 dagen per week (stiekem wel wat meer) maar mag zelf kiezen wanneer ik werk en wat ik wanneer doe. Een autootje en andere leuke voordelen. En een heel tevreden dochter en echtgenoot. What more can you want?!

En nu ben ik dus een werkende mama met toch nog best wel veel tijd voor mijn schatten en mijn huishouden! Van een levensverandering gesproken ;-)

8 opmerkingen:

  1. It was meant to be! :) Ik ben heel blij voor je!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Leuk zeg om je verhalen te lezen! En deze is zeker een hele mooie en om heel dankbaar voor te zijn! Groetjes!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja echt he :) Ik vind het zo speciaal hoe het gelopen is...

      Verwijderen
  3. Seize the moment... Dit klinkt als een schoolvoorbeeld! Wat fijn allemaal... Ik ben blij voor jullie. De ideale job, dochter content,... Super!!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja idd, seize the moment!! Ik kon dit gewoon niet laten passeren ;)

      Verwijderen
  4. Mona gaat 4 dagen per week naar de crèche en amuseert zich daar ook enorm. Ik vind het wel een leuke afwisseling voor haar. Nu Tom thuis werkt en ik in zwangerschapsverlof ben is ze 4 dagen aan één stuk bij ons (vrijdag, zaterdag, zondag, maandag) en dan 4 dagen naar de crèche. Als ik 's morgens vraag "gaan we naar 't Egeltje?" gaat ze spontaan haar jas en schoenen halen en roept ze JA! Zolang ze er gelukkig is, is het fijn op deze manier!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja hier is het ook zo! Ella's oogjes beginnen te fonkelen als ze ziet waar ik parkeer. En ze loopt met open armpjes naar de onthaalmama :) Echt fijn als alles zo goed gaat! Dan laat je ze met een heel gerust hart achter :)

      Verwijderen

Laat gerust een berichtje na! Tips, opmerkingen, go for it :-)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...