maandag 23 februari 2015

Een zeer geslaagd verfprojectje

Het was een beetje stil op het huisprojectjes-front de laatste tijd. Enfin, online dan toch want in't echt is er wél het één en ander gebeurd. Het is gewoon niet zo gemakkelijk om leuke foto's te trekken als er een klein monstertje rondloopt en chaos zaait haha!

Vandaag heb ik toch weer even tijd om een leuk projectje met jullie te delen.
In onze living stond een oude donkere kast die ik van mijn bomma geërfd heb. Het is best een mooie kast maar voor ons beperkte huisje nam hij wel heel veel plaats in voor de weinige bergruimte die hij bood. Dus ging ik op zoek via 2dehands.be naar een beter alternatief.

 De oude kast

Ik vond er prachtige kasten in een stijl die ze Rivièra Maison noemen, echt supermooie witte kasten met glazen deurtjes! Maar een kast van om en bij de 400 euro zag ik precies toch niet helemaal zitten... De dure kasten waren vaak tweedehands grenen kasten die geverfd waren en zo ineens een heel ander uiterlijk kregen. Met een beetje geluk viel ik online over een prachtige - ongeverfde - grenen kast die ik voor 100 euro op de kop kon tikken!

Vóór het verven
De laadjes had ik er al uitgehaald om alles goed te kunnen poetsen/ontvetten!

Na wat online research ontdekte ik dat je met krijtverf heel gemakkelijk een kast kan verven zonder te schuren en te primen. I-de-aal!!

Ik vond een winkeltje in Wondelgem waar de speciale verf (Chalk Paint van Annie Sloan) verkocht wordt en voor de verandering ben ik daar langsgegaan in plaats van online te bestellen. Geen verzendkosten en een uitje met ons kleine meisje zodat ik ook wat vraagjes kon stellen aan de verkopers. En wat een geweldige mensen zijn dat daar! Yvonne is de eigenaresse en heeft al jarenlange ervaring met krijtverf. Ik ging dus pas na een dik uur naar huis met een pak informatie, een heleboel tips & tricks en Yvonne gooide er nog een hoop zelfvertrouwen bij.  
I can do this!!

 De onderkast met een eerste verflaagje

Krijtverf verft eigenlijk best gemakkelijk. Enfin, die eerste laag in elk geval! Toen ik aan mijn tweede laag begon, bleek dat de broze verf gemakkelijk weer weggewreven werd met de verfborstel. Zeker op hoekjes en kantjes viel dat op. Op zich geen probleem want dat hoort wel een beetje bij de stijl, maar toch even wennen als je niet verwacht dat het zó gemakkelijk wegveegt. Achteraf verzegel je de verf met een wax, dus het blijft niet zo kwetsbaar.

Na de eerste laag krijtverf

Na de tweede (en op sommige oppervlakken derde) laag verf moet je de kast dus nog eens inwrijven met een laagje wax. Poeeeh, wat een werk! Ik heb eigenlijk niet zoveel geduld voor de onzichtbare afwerkingsdingen dus dat was even doorzetten ;-)
In principe doe je er één laag wax op maar ik vond toch dat een tweede laag een mooier effect geeft, zeker op de grote oppervlakken waar je veel gebruik van maakt.


Ik wilde mijn kast ook nog afwerken met mooie kastknopjes en die heb ik wel online besteld omdat ik op porseleinenknoppen.nl een groot aanbod vond. De mensen achter de webwinkel zijn ook echt geweldig. Ik had een probleem met mijn bestelling en dat werd meteen zonder problemen opgelost! Ook in het contact dat we hadden bleek duidelijk dat die mensen helemaal voor hun winkeltje gaan en gewoon hun klanten blij willen maken. Een échte aanrader!


Ik vind het eindresultaat echt geweldig! Wat een opbergruimte hebben we nu en wat een immens verschil in hoe onze woonkamer aanvoelt...  
Een geslaagd projectje, al zeg ik het zelf ;-)

 Het resultaat!

En hoeveel mij dat nu gekost heeft?
De kast: 100 euro
De verf: 30 euro (voor 1 liter, ik kwam er net mee toe voor deze kast)
De wax: 15 euro (ik heb nog iets meer dan een half blik wax over)
De knopjes: 33 euro

Totaal = 178 euro! Dat is minder dan de helft van wat ik betaald had als ik dit type afgewerkte kast gewoon had gekocht. Klinkt goed, toch? :-)

woensdag 11 februari 2015

Mama worden, het is me wat!

Wie had ooit gedacht dat zo'n klein mensje zo'n groot verschil zou maken?

Sinds de geboorte van ons kleine meisje heb ik superveel geleerd. Over het leven en ook gewoon over mijn leven. En ik voel dat ik ontzettend veranderd ben. Mama worden, dat is niet gewoon een vrouw met een kind worden, nee, het verandert elke vezel in je lichaam. Je voelt je ineens verbonden met elke andere ouder, en je begrijpt dingen die je ervoor niet begreep. Of waar je misschien gewoon niet bij stilstond.


Ik moest bijvoorbeeld vroeger altijd lachen met mijn eigen mama als ze weer eens met de tranen in haar ogen zat. En nu ben ik zélf "dié mama".
Een van mijn favoriete personages uit een serie sterft? Yep, tranen met tuiten! Iemand die vertelt dat ze zwanger is of gaat trouwen? Dat voelt alsof mijn hart gaat ontploffen van blijdschap! Een vriendin die vertelt dat haar kindje ernstig ziek is? Daar ben ik dagen lang niet goed van...

En niet alleen die versterkte emoties, ook de verbondenheid vind ik zo apart. Met Ella heb ik een band die ik nooit zou kunnen beschrijven. In die nachtelijke momenten waarin ik haar dicht tegen mij aandruk en zij op haar rustige ik-heb-alle-tijd-van-de-wereld tempo drinkt, wordt er stiekem een band gesmeedt die niemand anders dan een mama echt kan begrijpen. De zielen van de mama haar kindje worden precies aan elkaar vastgeknoopt en je kan bijna niet anders dan helemaal verliefd worden - zelfs als dat gevoel er in die eerste levensmomenten van je kleintje misschien nog niet helemaal was.
Als je nog op zoek was naar de reden van de nachtvoedingen van die eerste weken/maanden(/jaren!): dit is mijn verklaring daarvoor ;-)

 Be still my heart!

Over banden gesproken, mijn band met Jeff is ook zo veranderd. Als hij thuiskomt en Ella doet haar "papa-is-thuuuuuis"-dansje dan smelt ik en staan de tranen weer in mijn ogen. Elke dag opnieuw. Ook al duwt ze mij weg en wil ze nog maar één ding: "pápáááá!!!"
Ik vind het prima en ik geniet! Want ik zie dat de liefde van mijn leven net zoveel van mijn kleine schat houdt als ik. We houden samen van dat kleine wondertje en dat maakt onze liefde ook dieper en veelzijdiger. 

 Zo'n baby krijgen, dat zet je leven op zijn kop ;-)

En ik leer bij! Wow, ik had nooit gedacht dat ik zoooveel te leren had (hèhè).
Ik denk dat ik zelfs mijn tekst voor het leven gevonden heb: "Maar de vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing". Amai, wat ben ik hierin gegroeid en besef ik tegelijkertijd dat ik nog een lange weg te gaan heb.


Ik zie anderen op een andere manier en ik probeer meer geduld en vriendelijkheid aan anderen te tonen. Want elke persoon die ik tegenkom is iemands Ella. Iedereen is iemands dochter of zoon, of mama of papa, of tante of nonkel. Iédereen is belangrijk voor iémand. En iedereen is anders. Ella is ook anders dan ik en toch hou ik zo-zo-zoveel van haar.

En dat is allemaal op een jaar tijd gebeurd... Ik heb nog steeds héél veel te leren en elke dag opnieuw besef ik dat ik fouten gemaakt heb, ongeduldig ben geweest omdat ze treuzelde om nog even langer bij de "kippiekippies" te staan kijken, mijn zelfbeheersing verloor toen ze voor de vijfde keer haar eten in mijn pasgewassen kleren smeerde omdat ze mijn hand wilde vasthouden...

 Foto van toen ons prutske nog een miniprutske was!
©
©
© Sophie Sebrechts

Maar het is ok! Want zelfs op het moment dat ik in de fout ga, zie ik in haar ogen dat ze nog stééds bij mij wil zijn, nog stééds van mij houdt en dat ik nog steeds de liefste van de wereld ben voor haar. (Sorry schat, de mama wint ;-) )

En jawel het is zwaar, dat moederschap. Maar zoooo de moeite waard!

maandag 9 februari 2015

Ella's eerste verjaardag

Emanuella is eind januari één jaar geworden! 

Ik heb geen baby meer maar een peuter... En dat neemt ze precies héél serieus, haar ontwikkeling is ineens in een versnelling geschoten. Ze probeert alles na te zeggen, kruipen gebeurt alleen nog om zottekes te doen, ze speelt supergraag met de nichtjes en tegen baby's zegt ze nu ook "baby". Zo van "IK ben geen baby meer hè mama"!
Superschattig om te horen maar waar is mijn baby naartoe?!

We begonnen Ella's verjaardag zoals dat hoort: voor het eerst maakten we een slapende baby peuter doelbewust wakker met Happy Birthday! Ze was een beetje verward want eigenlijk sliep ze nog goed, maar we wilden haar onze verjaardagsserenade niet onthouden.


De avond voordien had ik (een tikkeltje emotioneel) de living versierd met ballonnen en slingers en het viel in de smaak! Eerst was ze nog wat onder de indruk - dat kan natuurlijk ook nog door ons gezang komen - maar erna wilde ze heel de tijd spelen met de bàà. Heel de dag door. 
Bàà? Bàà! Mama - bàà!!

We hebben op de verjaardag zelf gewoon een rustig dagje gehouden want de papa moest gaan werken. 's Avonds deden we een pannekoekenfestijn met ons gezinnetje! Maar ons prutske had toch liever achteraf nog gewoon groentjes en patatjes. Ach, ze zal het nog wel leren appreciëren ;-)

 Drie van mijn favoriete dames!

Het echte feest was de zondag na haar (en mijn) verjaardag. De tantes, Oma's en Opa's kwamen mee feesten en Ella vond de aandacht geweldig! De cadeautjes waren wat overrompelend ook al hebben ze zich goed ingehouden, van de zomer krijgt ze nog een deel van haar verjaardagscadeautjes in de vorm van tuinspeeldingen! Voor degenen die op zoek zijn naar cadeau-ideetjes voor éénjarigen: boekjes! Of muziekdingen! Ella was bijvoorbeeld su-per-blij met zo'n gewoon kaartje dat een muziekje speelt.

 © Sophie Sebrechts

Bij een feest hoort natuurlijk een taartje en dat was een klein beetje à l'improviste want naar aanloop van het feestje stak de struisvogelpolitiek weer even de kop op en wilde ik niet meer nadenken over het feit dat ons meisje al een jaar werd. Gelukkig heb ik altijd wel genoeg ingrediënten in huis en besliste ik een dag op voorhand dat ik een biscuitje zou maken. Dat blijft nog altijd één van mijn favorieten! Mmm... En niet té ongezond voor ons meisje want ze kreeg een klein ministukje en verder een bakje vol fruit dat over was van het taartversieren.

 © Sophie Sebrechts

Volgend jaar zal het weer een heel ander feest zijn want Ella geeft steeds meer en meer aan wat ze wel en niet wil. Ik begin trouwens al een lichte bewondering van de prinsessen op te merken en dat vindt deze mama perfect! Een prinsessenparty zie ik echt wel zitten, mijn jurk hangt klaar ;-)


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...