woensdag 28 januari 2015

En toen was ze er...

01u18 
Ik word ineens wakker van ikweetnietwat.
"Hèh, nu geraak ik vast niet meer terug in slaap!"
Slaperig draai ik mij naar de ronkende echtgenoot en terwijl ik nog aan het draaien ben, draai ik alweer terug richting de rand van het bed om er zo-snél-als-ik-kan uit te springen. "SCHAT! Ik voél iets!"
Jeff is meteen wakker en staart mij aan...
"Ik denk dat mijn vliezen gebroken zijn!"

Ik spurt naar beneden om op onderzoek te gaan. Met kloppend hart zit ik vijf minuten lang stil te wachten en te proberen te voelen wat ik nu toch voél. Een harde oefenwee? Vruchtwater? Of beeld ik het mezelf toch in?

Een week voor de bevalling - supersize me!

01u47
Jeff is naar beneden gestrompeld en vraagt of alles in orde is. Niet goed wetend wat ik er van moet denken knik ik toch maar van ja-het-is-zo-ver en hij haalt de telefoon om naar de materniteit te bellen.  

Of ik niet in bad mag? En wanneer ik ook alweer naar daar mag gaan? 
De materniteit is in mijn hoofd een soort veilige burcht waar er niets mis kan gaan en ik wil eigenlijk zo snel mogelijk gewoon daar zijn. De weeën gaan al snel naar de 3-4 minuten en in het bad-zonder-schuim lig ik te bibberen van de stress. Mijn stoere man is toch nog maar even gaan slapen, wetende dat het nog een lange dag kan worden.

03u30
We stappen al giechelend richting ziekenhuis, nemen nog een laatste selfie als 'Jeff en Evelien zonder baby' en een verpleegster doet snel de deur open.
"'t is voor een bevalling zeker?! Kom maar madammeke, ge gaat dat goed doen!"

Dit is mijn: "Trek-snel-die-foto-want-die-baby-gaat-er-uitfloepen!"-gezicht ;-)

Ik mag in bed even bekomen en wachten op het onderzoekje en ik heb geluk! Mijn favoriete vroedvrouw is van dienst (een jonge, superlieve) en ontvangt ons met de vriendelijkste glimlach ooit. 3cm opening - meestal gaat dat aan 1cm per uur - we kunnen dus uitkijken naar rond de middag! 
(Spoiler alert: RIGHT!!! Rond de middag?! pfff!!)

07u30
We bellen de aanstaande opa's en oma's om hen op de hoogte te stellen van het nieuws dat we in't ziekenhuis zijn: het is écht zo ver! Voor mezelf lijkt alles een beetje in een waas te gebeuren. Ik denk dat dat mijn manier is om met zulke levensveranderende situaties om te gaan, een beetje zoals een struisvogel: kop in't zand, zolang ik er niet over nadenk is het niet echt.


Ik wil eigenlijk alleen maar in bed liggen, aan de monitor. Zo kan ik de weeën op het schermpje volgen (ahja, voor't geval ik het niet goed genoeg zou voelen!) en het hartje van de baby in de gaten houden. Dat snel kloppende hartje, ik kon er uren naar luisteren.

Een beetje onder de indruk van wat er gebeurt, schieten mijn lichaam en geest in een soort ontkenningsfase: blijven ademen, blijven leven en dan komt dat kind wel vanzelf ;-) Toch??

12u00
De gynaecologe komt kijken! Dat is goed nieuws want dat betekent dat ze verwacht dat het goed vordert!
5cm opening. Euhm... Wat?! Ik had gedacht dat ik rond dit uur zou persen of mijn baby in mijn armen houden! 2cm vooruitgang op 8u tijd?! Zelfs voor stil te liggen is dat wel écht langzaam...

Er wordt mij verteld dat de weeën sterk genoeg zijn maar dat er te veel tijd tussen blijft zitten waardoor al het harde werk van de weeën een beetje teniet gedaan wordt. Blijkbaar is het nu toch het beste dat ik versterkers krijg om mijn lichaam wat te helpen. Zo gezegd zo gedaan.

Dit doe ik trouwens nooit meer opnieuw. Bevallen natuurlijk hopelijk wel nog, I'll live - maar die versterkers wil ik niét meer in mijn lijf! Bij deze weten jullie dat ;-)

Nog geen minuut nadat het infuus is aangesloten begin ik het te voelen. Whaaaat?
Waar ik eerst nog vond dat de weeën goed te doen waren - zo van I can do thiiis - veranderde dat gevoel volledig. WOW... Ik wilde stoppen - NU! Maar ik wilde toch proberen om het vol te houden zonder epidurale. Die versterking zou vast kéihard helpen! Toch??

14u
Na twee uur kwamen ze kijken of er al vooruitgang te zien was. Vol goede hoop ondergingen we het onderzoek nog maar eens.

Njente. Niks. Niemendal! 
De woorden van de gynaecologe waren "goh, ik denk dat je nu misschien aan 5cm zit?" Say what?! Na 2 uur lang de hele materniteit bijeen te hebben geschreeuwd (jawel, blijkbaar is dat dus genen fake als mensen schreeuwen tijdens het bevallen!) heb ik huilend mijn mama gebeld. Of ik toch maar een epidurale zou nemen? Alsof ik toch nog een beetje de toestemming van mijn mama nodig had. En mijn mama zei "maar kind toch, natuuuuurlijk!"

Zo gezegd, zo gedaan. Nog een half uurtje helse pijnen, nog meer geschreeuw, een anaesthesist die zei dat ik zéker stil moest zitten (tof...) en geweldige vroedvrouw Elke die mij toch een beetje op deze planeet hield... en toen was het ineens zo ver. Heaven ;-)


14u30
De medicatie voelde als een warm kussen om in weg te zakken, géén pijn, gewoon zalige niks. Enfin, dat is alles wat ik me nog herinner want ineens was het 17u (huh?!) en kwamen ze nog eens checken. 9,5 cm! Hoera! Gelukkig, want het voelde stilaan alsof de epidurale niet meer werkte. Logisch. Dat heet dan de persweeën ;-)

 Dit was een fake foto toen we allebei nog konden lachen, 
geloof mij, zo zie je er niet uit tijdens het persen ;-)


17u30
De gynaecologe werd gehaald en om 17u30 mochten we er aan beginnen. De Jeff als een echte cheerleader "ik zie een hoofdje!! wooooow schat!!" en de geweldige vroedvrouw waar ik nooit zonder zou hebben gekund. Moest ze mij op dat moment gevraagd hebben om met haar te trouwen, ik zou ja gezegd hebben! ;-) Huge fan over here!


18u28
Evelien, ze is er!
Ze is er? Whatdoyoumean, ze is er?
Tijd om mijn hoofd weer boven het zand uit te steken denk ik...

Pak ze maar zelf aan!
Zelf aanpakken? Wat bedoél je, ik kan toch niet zomaar een baby aanpakken?!

Ik stak mijn handen uit en ik had een baby vast. De mooiste, aller-allermooiste baby van de hele, hele wereld.



Klein. Met grote, blauwe, zoekende ogen en donkerroze nageltjes. Met een mondje dat als een visje open en dicht ging. Handjes die zochten naar iets om vast te pakken.

Alles werd stil, de gynaecologe was ineens verdwenen, de vroedvrouw bleef op de achtergrond aanwezig om een beetje in de gaten te houden of alles ok was.

Stilte.
En dan die zalige kirrende geluidjes van een pasgeboren kindje. 


Mijn lieve kleine Emanuella Grace, voor jou zou ik elke minuut opnieuw doen.
Gelukkige eerste verjaardag lieve schat! 
Mama houdt van jou

maandag 19 januari 2015

Homemade Christmas deel 3: Hét cadeau voor Kerst & de grootouders

Vandaag geef ik jullie het antwoord op de grote Kerstcadeautjesvraag: wat geef je aan iemand die alles al heeft?! Het grootste voorbeeld daarvan zijn papa's. Ze hebben alles al en wat ze niet hebben kopen ze lekker zélf. Am I right??

En ik had dit jaar het geluk dat ik mijn papa's naam trok voor de Secret Santa cadeautjes... Wééral. Bij ons thuis werkt het zo dat je een naam trekt en den grooten en allerliefsten Kerstvrouw bezorgt je dan het verlanglijstje van de juiste persoon. Voor de tweede keer mocht ik iets voor mijn papa uitzoeken maar na twee weken wachten op het verlanglijstje werd ik gebeld met de boodschap dat mijn papa toch wel niet toévállig net in de solden gevonden had wat hij wilde en hij had het dan toch maar zelf gekocht voor degene die voor hem iets moest kopen. Lief hè?

Om toch niet (wéér) met lege handen te staan, ging ik op zoek naar iets om hem mee te verrassen.
Met een beetje gezoek kwam ik uit bij "the gift of Christmas", een ideetje van The Idea Room (echt, zoooveel leuke ideetjes - what's in a name!). Wat geef je iemand met Kerst? Hét éérste, échte Kerstcadeau! De meeste mensen hebben denk ik nog wel genoeg bijbelkennis om te weten dat de wijzen het kindje Jezus goud, wierook en mirre kwamen brengen. De perfecte combinatie dus voor het perfecte Kerstcadeau-mandje!


In het geschenkmandje zit badzout met wierook, sugarscrub met mirre en gouden centjes. In mijn gedichtje (want ja, het gedichtje hoort er ook bij) verwees ik dan naar de bijbeltekst waar het over de geschenken van de wijzen gaat. Mijn papa vond het een heel leuk en uniek cadeau! Dus heb ik ook maar een versie aan mijn schoonouders gegeven (daar zit ook al zo'n schoonpapa die alles al heeft en als hij iets niet heeft dan koopt hij het wel zelf!).

De how-to van hoe je dit zelf in elkaar steekt kan je vinden op de website van The Idea Room. Het is niet moeilijk, enkel de mirre en wierook olie vinden is even zoeken!

Als extra cadeautje voor de oma's en opa's heb ik met Ella ook nog een schilderijtje gemaakt.

Wat heb je daar voor nodig?
Een baby/peuter
Een paar canvassen (Action!)
Wat vingerverf (Hema!)
Eventueel een sticker om op de canvassen te plakken zodat dat stukje niet geverfd wordt (ik koos een hartje)
Assistentie bij de opkuis

En wat doe je dan?
Zet de baby op een "veilige" plaats. Ik heb al baby's gezien die braaf blijven zitten en die dus gewoon op een stuk plastic heel schattig aan het vingerverven zijn. Onze Ella is een vinnige lady en ik dacht "aha, damage control - ik zet haar in bad zodat ik achteraf alles mee kan afspoelen". Slim dat ik ben...

  Before- Zooo interessant, die verf!

Geef de baby wat verf ter beschikking en laat het gewoon begaan. Althans, dat hebben wij hier gedaan.
Niet moeilijk, maar ik raad je aan om het te maken op een moment dat je wel tegen een stootje kan ;-) Zéker als je zo'n hevige mie hebt als ons Ella!

 Damage control...

Ik zeg het, niét aan beginnen als je zelf al moe bent of eigenlijk geen goesting in rommel hebt. "Snel even afspoelen in bad" was toch niet zo heel simpel, zo'n kindje blijft namelijk niet gewoon zitten om te wachten tot mama klaar is met afspoelen. Ik hing dus zelf ook goed vol. Ohja, en je hebt best ook assistentie bij de hand! Die ook vuil mag worden ;-)

After!

Een heel leuk cadeautje en een heel leuke herinnering voor jezelf ook. Baby's eerste schilderijtje!


Dit is het voorbeeldje dat in onze bureau hangt (en een kleine sneakpeak in de bureau!). Ik liet Ella drie canvassen doen: één voor elk van de grootouderparen en één voor onszelf als eeuwige herinnering aan dit stresserende! leuke knutseltje!

Klik hier voor deel 2: chocolade-cadeautjes
Klik hier voor deel 1: haakcadeautjes

dinsdag 13 januari 2015

Homemade Christmas deel 2: Chocolate!

Ik zag op Pinterest allerlei leuke versierde koppen voorbij komen en ik dacht dat dat wel leuk zou zijn voor de zussen. En een kop alleen is natuurlijk maar niks, dus maakte ik er een homemade hot chocolate mix bij en stopte alles samen in een geschenkmandje!

DIY Lettermokken
Niet zo moeilijk te maken maar je hebt wel het juiste gerief nodig!
Ik haalde een paar witte tassen bij de Action (goedkope tassen zouden naar't schijnt het beste werken omdat het glazuur goed moet kunnen smelten om de kleuren vast te zetten --> goedkoper glazuur smelt beter!) en zocht in de AVA een paar porseleinstiften uit. De zus houdt van zwart en dan heb ik er nog rood en goud bij gedaan om het extra feestelijk te maken. Oh en als je in de AVA staat te twijfelen tussen de goedkope kinderporseleinstiften en de duurdere grote-mensen-stiften: de laatste zijn écht een pak beter!

Ik ging voor de lettermok met stipjes omdat dat er zo feestelijk uitziet! Daar heb je naast de tassen en de porseleinstiften ook grote letterstickers voor nodig en dat vond ik nergens... Ik heb ze dan zelf gemaakt met etiketplakkers maar een volgende keer zou ik dat niet meer doen want dat plakt véél te goed haha!


Enfin, tassen afwassen, letter er op plakken, een paar proefstipjes maken op een kladblad zodat er zeker genoeg verf uit de stiften komt en dan gaan met die banaan! (Ella's nieuwste woordje is trouwens banaan. Oftewel "Nanaaaan"!).
Het idee is om veel stipjes dicht bij de letter te zetten en zo te minderen naar de buitenkant toe zodat je een beetje een wolkeffect krijgt.


Als dat gedaan is laat je de tassen zo een 4-tal uren staan (laat die stickers er nog maar op zitten). Na de 4 uur wachttijd trek je de stickers er af en zet je de mokken in een KOUDE oven. Die zet je dan voor een klein uurtje op 160° aan - de mokken warmen zo tegelijk op met de oven en dat is het beste voor het glazuur. Ik zou dit trouwens 's avonds doen want je moet de oven dicht laten tot het volledig afgekoeld is zodat het glazuur laaaangzaam kan afkoelen.


Et voila, een leuke, zelfgemaakte tas! Ik denk dat de meeste mensen wel content zijn met iets waar je zelf tijd in steekt om het voor hen te maken :-)



Homemade Hot Chocolate Mix

En dan ietsje meer werk is de chocolademix! Ik koos voor pure chocolade omdat de schoonzus liever iets gezonder eet maar je kan dit zeker ook gewoon met melkchocolade maken.

Wat heb je nodig?
- 5 zakjes vanillesuiker
- 75g poedersuiker
- 80g cacao 
- 120 g geraspte chocolade (= het meeste werk voor dit receptje!)
- een half koffielepeltje koffiepoeder (eventueel malen als het korreltjes zijn en geen poeder!)
- een half koffielepeltje maïzena of maiszetmeel

Gooi alles in een grote kom, goed roeren en dan in een mooi potje doen.
Strik er rond, een leuk labeltje eraan et voila! 

Simpel en toch superleuk!



Het volgende (en laatste) deel gaat het over het enige échte Kerstcadeau en over de opa's en oma's!

Voor Homemade Christmas deel 1 (haken!): klik hier

woensdag 7 januari 2015

Homemade Christmas deel 1: haken!

Eind oktober gaf ik mezelf de uitdaging om voor een homemade Kerst te gaan! Alle cadeautjes zou ik zélf maken en jawel, het is gelukt!! In de auto op weg naar het kerstfeestje maakte ik de laatste cadeautjes nog af hahaha :-)

Vandaag deel ik met jullie de haakwerkjes die ik maakte.

Het eerste was een kleiner cadeautje dat ik maakte voor enkele mensen waarvan ik wist dat ze een kerstboom hadden. Het zijn sterretjes-ornamenten!


Tutorials kan je hier vinden: de grote sterren en de kleine sterren.

Dat waren de kleinste cadeautjes die ik maakte.
En de grootste cadeaus waren die voor de kleinste mensen! De nichtjes :-)

Uuuuren werk! Dagen, weken! We hebben het eens uitgeteld, de twee cadeaus samen zouden ongeveer een maand fulltime werk zijn! Maar gelukkig waren ze content en voelden ze zich heel speciaal ;-)


Let vooral op hoe mooi de jurkjes liggen  voor de foto ;-)

En wat zat er in???


Voor elk een gehaakte kleurrijke bedsprei!
De spreien zijn gemaakt met 16 kleuren. 16 rijen en 10 kolommen, dus van elke kleur 10 Granny Squares. Voor Lilly zit er een blauwe rand op en voor Noeki een groene - kwestie van de spreien uit elkaar te kunnen houden.

Ze zijn ook echt leuk als zetelbedekking, al zeg ik het zelf! Gelukkig voor hen past het niet in mijn toekomstig interieur want anders had ik ze zelf misschien gehouden ;-)


En zo zien ze er uit op de bedjes van de kindjes zelf:


Voor ik nog eens aan zo'n groot project begin, ga ik toch wel 3x nadenken want amai wat een werk! Maar ik ben wel superblij met het resultaat :-)

Bon, next up: de cadeautjes voor de chocolate lovers!
Stay tuned :-)

maandag 5 januari 2015

2015 - Een jaar om van te genieten

Welkom in 2015!!

Aaah wat geniet ik van het gevoel van nieuwigheid. Een nieuw boek, een nieuw jaar, een nieuw to do lijstje, een nieuwe dag, een nieuwe agenda,... ik hou van de schone lei die de nieuwigheid biedt! En ik hou van lijstjes. Yes, lijstjes.

En toch kies ik niet voor een lijstje met voornemens (hoewel ik dat ook wel heb) maar belangrijker is het woord of thema waar ik dit jaar voor wil gaan! En met dank aan den Donald afgelopen zondag heb ik mijn thema gevonden
GENIETEN

Ik ben een echte "type-A personality". Altijd bezig, altijd vanalles en nog wat aan't regelen, en ik kan niet wachten tot ik met het volgende kan beginnen. Plannen, uitdenken, opzoeken, weten. Voorwaarts, mars!

Toen ik zwanger was van Ella was dat 9 maanden een hel (allez, zo'n beetje toch hè) - wachten, wachten en nog eens w.a.c.h.t.e.n.n.n.n.... Ik zocht alle mogelijke kwaaltjes op, onderzocht wat wél en niét goed is tijdens een bevalling, en ik begon al na te denken over waar dat kind dan naar't school moest gaan als het dan eindelijk geboren was en groot genoeg was enzo. Maar ondertussen kon ik toch alleen maar wachten. Frustrerend!

Gelukkig was niet álles slecht hè ;-)
Met dank aan Mrs. Mather voor de fotoshoot!

Geen enkele controle, niets dat je kan "doen". Vreselijk! En toen was ze er ineens. Alsof het onverwachts en plots kwam, veranderde ze mijn hele leven. Alles ging wat langzamer en ik moest leren om niet steeds te geven-geven-geven maar om ook af en toe los te laten en mezelf de toestemming te geven om te ontspannen. Ik moest leren dat de papa dat kind ook best af en toe eten kan geven en dat ze dan zelfs beter eet. En ze is ook nog niet verdronken in al de badjes die de papa haar geeft. Integendeel, met papa is badjestijd super-dikke-fun. Komt dat tegen!! 

 Awesome Daddy!

Ik wil alles te goed doen. Onder het motto dat wat je zelf doet, dat je dat béter doet - toch? Niet dus!
Ik leer steeds meer mijn kritische houding afleggen en te luisteren naar wat andere mensen voorstellen. En dat loont! Ik draag terwijl ik dit typ een jurkje dat ik zelf nooit zou hebben durven passen, omdat een vriendin mij zei dat het ge-wel-dig zou zijn - en ik luisterde. Mijn keuken is op een weekend tijd ineens véél fancier omdat mijn schoonpapa zei dat hij een afkasting wilde maken omdat dat veel beter ging zijn. Ik zit een avondje te niksen (allez, kom, te bloggen) omdat den echtgenoot zei dat ik moést zitten op de zetel.

En dat doet deugd. Ik kreeg heel het weekend complimentjes op het jurkje, ik zit eindelijk eens lekker te ontspannen en kan ondertussen ook over mijn schouder kijken naar de transformatie in de keuken. Kak, ik weet het niét altijd beter. Of misschien juist: YES, ik wéét het niet altijd beter!!

Tegenwoordig trek ik alleen nog maar foto's met instagram, boeee!
Om te volgen, zoek op: Evelieens

Dit jaar ga ik dus loslaten. Loslaten en genieten! Genieten van mijn prachtige, lieve deugniete-dochter. Van mijn geweldige echtgenoot die zelf wél zo goed kan genieten. Van de goede raad van andere mensen. En ook van wie ik zelf ben, want ondanks het stresskip-gedeelte ben ik toch stiekem ook best wel tof ;-)

Als er dit jaar (zo-God-het-belieft uiteraard) weer 20 kilo's buik bijkomen, dan ga ik genieten van het zwanger zijn. Van het leven dat zo *poef* ineens er is. Want het is niet vanzelfsprekend en ik kan er toch niets aan verhelpen, hoe ik mij ook voel.

Ik ga genieten van de rommel in huis, want dat betekent dat er geleefd en gewerkt wordt. Ik ga genieten van de kruimels op de vloer want dat betekent dat mijn dochter rondloopt en eet en mijn dag opfleurt.

Ik ga genieten.
Een prima voornemen om het jaar mee te beginnen, toch?
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...