donderdag 27 november 2014

Een nachtje doordoen

Lieve, lieve schat.. 
Mama houdt zó veel van jou


Maar alsjeblieft, de volgende keer dat je "een nachtje door wil doen", wacht daar dan mee tot je op kot zit ;-)

Liefs,
Mama

Tips voor klaarwakkere baby's die niet willen gaan slapen maar héél de nacht willen opblijven tot 05u, altijd welkom!

Foto credit: Mrs. Mather

woensdag 26 november 2014

A piece of cake voor de zus!

Mijn zusje is vandaag jarig!! 21 jaar al... 

In mijn hoofd is ze nog steeds dat kleine vrolijke knolleke van 4 jaar oud... Toen mijn mama vroeg of ik voor het verjaardagsfeestje een taart wilde maken, wist ik meteen dat het iets speciaals moest worden. 21, mijn enige zus, taart. Mjammie!



Mama haalde enkele dingen aan die ze graag lust (frambozen, cocos en witte chocolade) en die heb ik mits een beetje denkwerk gewoon samengesmeten en gelukkig was het lekker!


Qua vorm besloot ik voor een ombre petalfrosting te gaan. Op Pinterest zag ik al enkele ombre taarten voorbijkomen (ombre = dat de kleur geleidelijk aan van wit naar een andere kleur gaat) en mijn zusje is denk ik degene die zo'n dingen het meest apprecieert. Ook de "petaltechniek" wilde ik graag eens uitproberen. Dat is dat je een soort van bloemblaadjes of druppels creëert. Veel werk maar wel mooi en ik vond het zo bij de zus passen!

Het resultaat was één van mijn mooiere en lekkerdere taarten, al zeg ik het zelf ;-)


Receptje voor de cake:
250g boter, 150 witte suiker, 100g donkerbruine suiker, 5 eieren, 250g zelfrijzende bloem, een theelepeltje baking soda, een beetje bitter-amandel-extract.
Dit 2x maken in een springvorm van 24cm voor deze hoogte (45 min/175°C). Je snijdt elke cake in twee lagen en hebt uiteindelijk dus 4 lagen. Goed laten afkoelen voor je de frosting er op doet!

Receptje voor de frosting: 
Witte ganache (600g witte chocolade + 600ml room samen smelten au bain marie en laten afkoelen), 750g zachte boter, 350g cocospoeder.
Smeer de frosting dun tussen elke laag en doe er dan wat frambozen tussen. Diepvriesframbozen laten ontdooien werkt het beste! Smeer ook wat frosting op de onderkant van de volgende laag zodat de frambozen niet teveel in de cake zelf trekken.
Heel de cake plamuren met de frosting tot je een crumb-coat hebt, zoals dat dan noemt. Een dunne, egale laag waarop je dan verder kan werken voor de uiteindelijke decoratiefrosting. Zet even in de frigo zodat de crumb coat wat kan verstijven. Dan werkt de mooie frosting beter.


De techniek voor de petalfrosting heb ik gewoon opgezocht op de Youtubes en met de hulp van dit filmpje uitgeprobeerd.



Happy birthday zusje :-)
Can't wait to some day make your wedding cake ;-)

dinsdag 18 november 2014

Netflix-picks

Jullie kennen het ondertussen vast wel: netflix! Films en series waaruit je kan kiezen en zo veel kijken als je maar wil. En't zijn er véél!

Jeff en ik hebben het al een tijdje en soms weet ik zelf niet wat te kijken omdat het aanbod zó groot is. Daarom vind ik netflix-picks lijstjes wel tof! En aangezien er vast nog meer mensen zijn zoals ik, bij deze dus mijn netflix picks!!

1. Once upon a time

Alle mogelijke sprookjes (dat had je vast niet geraden!), Disneyfilms en volksverhalen in één verhaal gegoten. Yes, please! Ik vind het zalig om te zien hoe de verhalen in elkaar gepast worden. Een rustig serietje, niet al te veel spanning (wel een beetje uiteraard want het is een avonturenverhaal) en gewoon lekker entertainment. Zeker ook ok voor (iets oudere) kindjes!
Ik keek het vooral tijdens mijn zwangerschap terwijl ik aan't haken was. En nu zit ik te wachten op het volgende seizoen, zucht!

2. Downton Abbey


Een populaire serie bij de dames! En what's not to like? Engeland in de jaren stillekes, de klassenverschillen en liefdesverhalen... Niet heel spannend maar wel ontroerend en heel sjiek gedaan allemaal! De gebouwen en de kostuums, ge-wel-dig! Het voelt echt alsof je een band krijgt met de personages. Misschien ook best zakdoekjes klaarhouden want door die band is het wel even slikken als er iemand sterft ofzo...

3. The Killing 
(de nieuwste versie met de rosse madam)

Waar de vorige serietjes niet zo spannend waren is dit wel even anders. Een detective-serie waarvan je liefst alles achtereen bekijkt omdat je gewoon moét weten wat er verder gebeurt. Maar dat is niet echt mogelijk omdat de afleveringen iets te lang duren ;-) Thank God voor lange avonden thuis met een babytje waardoor je toch niet naar buiten kan, hah!
Er zijn verschillende seizoenen en ik vond ze allemaal spannend!

En dan nog even Ella's top pick: Finding Nemo! Ze is niet zo into films of tv maar deze vindt ze wel leuk :-) Of ligt dat vooral aan het feit dat ze dat enkel kijkt als quality time met haar papatje, gezellig in het grote bed, terwijl mama vroeger opstaat om eindelijk rustig te kunnen douchen? Who knows!


Zo, nu weten jullie waar ik graag naar kijk en nu hoop ik keihard op tips!
Laat u vooral gaan in de reacties!

woensdag 12 november 2014

Kip met feta

Jullie weten ondertussen al dat ik supergraag kaas eet. Voor mij mag er altijd wel wat kaas bij zijn! En één van mijn lievelingskazen is... feta! Surprise, surprise, ik hou van mediterraans eten :-)

Dit receptje is heel snel en makkelijk te maken, je moet er niets speciaals voor kunnen dus iedereen kan dit maken!


Wat heb je nodig?
* 1 kipfilet per persoon
* 1/2 pakje fetakaas per persoon (als je voor 3 mensen kookt kan je waarschijnlijk ook nog wel wegkomen met 1 pakje per drie, tenzij het echte feta-lovers zijn!)
* Look naar smaak. Ik zou voor 1 teentje look per persoon gaan
* Citroensap
* Olijfolie
* Peper en zout

Hoe maak je het?
1. Verwarm de oven voor op 180°C. Giet een scheutje olijfolie in een (niet te gote!) ovenschotel en wentel de kip erin. Kruid de kip met peper en zout en giet er een scheutje citroensap over.

2. Pel de lookteentjes, snij ze doormidden en leg ze verspreid over de ovenschotel tussen de kipfilet.


3. Verbrokkel de fetakaas over de kip tot de kip goed bedekt is. Giet er nog wat citroensap bij en schuif alles in de oven voor ongeveer 45 minuten.



4. Klaar!
Allez, wel nog even controleren of de kip zeker goed doorbakken is. Je kan ook best alles een tiental minuten laten rusten met wat aluminiumfolie erover maar als je echt grote honger hebt zal het zo ook wel gaan.



Kaas, kip, look... Wat heb je nog meer nodig?!
Serveer met een fris slaatje of geroosterde groenten en wat couscous of een lekkere puree! Mjammie :-)

maandag 10 november 2014

Ella's blauwe dekentje

Ik heb het al eens gezegd, ik vond dat hele zwanger zijn niet zo echt tof. Een van de redenen is dat ik er echt enorm, enorm, enorm zenuwachtig van werd! Zoveel dat er mis kan lopen, de vervelende kwaaltjes en 9 maanden lang wéten dat er iets staat te gebeuren maar alleen maar kunnen wachten en wachten en nog eens wachten. Je zou voor minder zenuwachtig worden!

Exact een jaar geleden!

Ongeveer een jaar geleden had ik nog steeds een dikke 3 maand te gaan en besloot ik dat het tijd werd voor bezigheidstherapie. Een vriendin van mij stond op bevallen en ik wilde haar een handgemaakt cadeautje geven waarvan ze zou weten dat het écht met liefde gemaakt was. En toen begon ik dus te haken. Ik had nog nooit een haaknaald in mijn bezit gehad en niemand om het mij te leren -- insert den Action en Youtube! Youtube leerde mij de granny square en I loved it ever since!

Mijn aller-allereerste haakwerkje voor de prachtige Ilyana!

Maar deze post gaat eigenlijk over één van de dekentjes die ik voor Emanuella maakte. Ik maakte er twee in die periode maar tot nu toe gebruikten we er voornamelijk één voor thuis (de ander voor in de buggy) en stiekem heb ik er nu pas de tijd voor gevonden om het af te werken!


Het is, jawel, een gigantische blauwe granny square! Mijn ander dekentje is roze, paars, rood en wit en Jeff vond dat het toch ook wel iétsje stoerder mocht, vandaar dus de keuze voor blauw. Achteraf kreeg ik spijt (what can I say, ik hou van roze!) en ontstond het plan om het wel te vervrouwelijken met roze bloemetjes en dat heb ik nu dus ein-de-lijk gedaan!


De basis is gewoon een enorme granny square. Ik ben blijven haken tot ik dacht dat het dekentje groot genoeg was om mijn babytje helemaal en mij gedeeltelijk te bedekken als ik met haar in de schommelstoel zou zitten. Uiteindelijk is het ongeveer 82cm op 82cm geworden.


Ik heb er een snel en eenvoudig boordje op gezet van single crochets (geen idee hoe de Nederlandse termen zijn!) en dan naar een patroon voor een grote en een kleine bloem gezocht.

Het kleine bloempje vond ik hier en was niet zo moeilijk te maken. De grotere bloem vond ik hier en het was ietsje meer nadenken over hoe de Nederlandse termen vertaald moeten worden naar mijn gekende Engelse, maar uiteindelijk was het niet zo moeilijk én zeer impressive :-)


We gebruikten dit dekentje in het begin voornamelijk als deken in Ella's bedje, het parkje en de draagmand. Nu ligt ze bijna nooit stil dus is het meer als reservedekentje voor in de auto of in de buggy. Of voor mezelf om mijn knietjes warm te houden ;-)

Als je zelf ook graag creatief bezig bent, neem dan zeker eens een kijkje op de website van Elaba! Dat is een hobbymarkt die georganiseerd wordt door een vriendin en die binnenkort (ofja, binnenkort...) doorgaat hier in de buurt. Misschien komen we elkaar daar tegen? :-)

Als je zelf haakt of breit en blogt, laat dan zeker je blogadres achter hieronder! Ik heb een beetje nieuwe inspiratie nodig! Met de winter in aantocht begin ik goesting te krijgen in wol :-)

donderdag 6 november 2014

Mommy Confessions: thuisblijven bij de kindjes

Mijn handen ruiken naar mustela-poepkescrème, mijn haar staat alle kanten op (waarom heb ik het ook alweer zo kort geknipt?!) en mijn kleren hangen vol plakkerige stukjes rijstwafel, banaan en puree. It was one of those days... En natuurlijk weer nét als de buurvrouw de suiker komt brengen die ze twee weken geleden kwam lenen, toen het toevallig óók net een zware dag was. Sorry voor de rommel, we zijn best wel nette mensen, I promise!

Foto van de dag via instagram
Als je onze instagram wil volgen: zoeken op evelieens
Waarschuwing: vooral babyfoto's ;-)

En dan stel ik mij soms de vraag: "waarom doe ik dit allemaal?". Hele dagen worstelen met een hangerige baby, proberen om de dagen met véél te korte dutjes (en dus een oververmoeide baby) te overleven, elk uur borstvoeding geven omdat ze in een sprongetje zit... Als iemand anders mij die vraag zou stellen zou ik hem of haar waarschijnlijk neerbliksemen ;-) Maar van mezelf kan ik wel wat hebben, haha!

En het antwoord is dit: Ik blijf thuis omdat ik dit al heel mijn leven wilde doen. Allez, op die periode na dat ik dolfijnentemster of professioneel dwarsfluitspeelster wilde worden, obviously! En alle mama's, of ze nu thuis blijven, thuis werken of uit werken gaan, zullen het herkennen: mama zijn is hard werk! Er zijn geweldige dagen dat ik Ella zou kunnen opeten en doodknuffelen en dat ik van elk moment geniet (dat zijn dan meestal de dagen met lange dutjes hah!), maar de harde dagen zijn er ook. De dagen waarop mijn droom van hoe het zou zijn niet echt op de werkelijkheid lijkt.

We moeten soms eens met onszelf kunnen lachen!

Thuisblijven betekent namelijk niet alleen gezellig knuffelen maar ook gewoon veel rommel maken - en dus ook veel rommel opruimen. Want als er overdag niemand thuis is, kan er ook niemand het huis overhoop halen en heb je dus ook echt véél minder huishoudelijk werk ;-) In plaats van hele dagen knuffelen ben ik dus vaak hele dagen aan't opruimen en afwassen en Ella verluieren of voeden of opkuisen.

Thuisblijven betekent dus ook niet dat ik tijd heb om al mijn leuke projectjes te doen zoals haken en knutselen. Hoe hard ik er ook de tijd voor probeer te maken, meestal gebeurt het pas als Ella 's avonds in bed ligt. Ella slaapt overdag namelijk niet altijd wanneer ík dat zou willen. En ook precies niet zoveel als ík zou willen ;-)
By the way
, dat is dus echt één van de ergste dingen aan dat hele mama-zijn: je hoopt om iets gedaan te krijgen als de baby slaapt, je legt de baby in bed, het is stil en je wil nét beginnen aan je übercoole projectje en ineens "wèèèè". Of nog erger... gegiechel! Can I get an amen?!

Thank God for Daddy's! De allerbeste plek voor een dutje!

Maar naast de zware momenten zijn er ook de geweldige dingen en dat maakt het het allemaal waard! Een greep uit mijn dagelijkse genietmomentjes:

* Ella's crazy dansmoves van zodra ik muziek opzet of een liedje voor haar zing! Muzikale baby gespot!

* Haar fiere gezichtje bij het zetten van haar eerste stapjes (jawel, we hebben een snelle madam aan onze handen!) en de bravooo die ze zichzelf geeft elke keer dat ze rechtstaat zonder steun. En oh wee als ik niet mee bravooo doe ;-)

* Hoe ze overduidelijk moe wordt en dan op mijn schoot komt kruipen en haar hoofdje tegen mijn schouder legt.


*  Haar ondeugende blik als ze wacht met iets ondeugends te doen totdat ik het zéker zal zien. Zoals daar zijn: de stereoknopkes bedienen, papa's schaakstukken van het schaakbord halen, naar de badkamer kruipen of de badkamerdeur proberen openen... Het is alleen grappig als mama het ziet ;-)

* Hoe ze steeds mijn hand wil vasthouden als ze aan het spelen is. Alsof ze er zeker van wil zijn dat ik niet stiekem iets leuks ga doen zonder haar zoals, let's say, de was ophangen!

* En mijn favoriete momentje van de dag: wachten op de papa! Toen het nog warm was zaten we samen buiten op het stoepke in de zon, maar nu wachten we aan het raampje van de deur. Van zodra hij de oprit opfietst begint haar hele gezichtje te stralen zoals kleine meisjes alleen naar hun pappie kunnen stralen :-) Heerlijk!


Al bij al is het volgens mij zoals met alles in deze wereld: everything worth having takes hard work!
En zolang de positieve momenten en mijn motivatie blijven opwegen tegen die negatieve kantjes, blijf ik echt genieten van mijn leven als thuisblijfmama.

Hoe is dat voor andere thuisblijfmama's? En mama's die gaan werken: herkennen jullie hier iets van?


zaterdag 1 november 2014

Halloween Party Prep

Mijn grote broer is een beetje aan de extreme kant. In alles wat hij doet.

Een jaar naar Australië voor de liefde en het avontuur (en zeg nu zelf, wie zou er nu niet weg zijn van zo'n knappe avonturier?), een vaste job opgeven voor de kans op zijn droomjob (die hij nu ook doet!), en feestjes organiseren! Toch nog iéts dat we allebei graag doen, feestjes organiseren :-)

 

Alleen zijn die feestjes van hem dus ook extreem. En gisterenavond was het, jawel, Halloween à la Ruben.

Leuke decoraties en euhm, leuk eten? ;-)


Ik mocht helpen voorbereiden omdat ik een paar daagjes in het Hasseltse zat. Chocolate chip cookies maar dan zonder chocolate chips maar mét wormen. Wormen. Yes...


These are not fake wormkes... A-hem...


Verder stonden er nog op het menu: varkensoren, ossentong, varkens"staartjes" (a-hem), kippenhartenspiesjes, gefrituurde sprinkhanen, ... Shall I go on?!


Varkensoortjes, anyone?? Volgens de proevers smaakt het gewoon naar zwoerd of spek.
Ik heb niet geproefd ;-)


Ossentong en varkensstaartjes. De staartjes van de mannekens-varkens. Jawel. Mannekens-varkens-"staartjes". A-HEM!

 Mijn favoriete "kostuum"

 Een stukje van de badkamer: overal ogen, lichtgevende verf met enge boodschappen, een soort geraamte in de douche. En jawel, zelfs een kortharig vrouwtje in de spiegel! Woohoow!


Het korte haar is nog even wennen en ik weet nog niet wat den echtgenoot er van vindt (ik ga hem sebiet gaan afhalen van het vliegveld na een conferentie in Barcelona!) maar het komt in orde.

Denk ik!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...