maandag 6 oktober 2014

De eerste weken borstvoeding

Van 1 tot 7 oktober is het wereld-borstvoedings-week en dus heb ik besloten om ons borstvoedingsavontuur te delen. 

Disclaimer: ik ben niet tegen kunstvoeding (en ik weet er ook bijster weinig van, vraag mij niet om een flesje te maken want ik weet niet waar te beginnen!), dit gaat over onze eigen ervaringen en gaat dus ook enkel over hoe geweldig wij borstvoeding vinden. Iedere mama kiest zelf wat het beste bij haar gezin en situatie past en als dat dan kunstvoeding is, dan is ze nog steeds 100% de allerbeste mama voor haar kindje. 
Go mama's!!

Een jaar geleden had ik nog tijd zat (en was ik niet constant vermoeid haha!) en wilde ik alles lezen over baby's en opvoeding en voeding en noem maar op zodat ik heel geïnformeerd kon beginnen aan ons nieuwe baby-avontuur. Ik wist wel dat borstvoeding de beste start was voor een baby, maar pas na mijn research-obsessie wist ik wat die voordelen waren en dat ik er echt voor wilde gaan.

Toch durfde ik niet echt luidop te verkondigen dat ik dus voor (langdurig) borstvoeden zou gaan. Het moest maar eens niet lukken, ik moest maar eens weinig melk hebben, de eerste-weken-pijn zou misschien toch écht te zwaar zijn voor mijn lage pijngrens... En dan zou ik moeten opgeven wat ik zo keihard verkondigd had. En hoe veel je ook op voorhand leest, je weet pas wat het is als je het ook écht doet.



Op 28 januari was het dus de vuurdoop: ik kreeg een wolk van een baby in mijn armen (enfin krijgen, daar heb ik ook hard voor mogen werken natuurlijk!) en na een tijdje vroeg de verpleegster of ik wilde proberen om haar aan te leggen. Met een bang hartje zijn we er aan begonnen maar het ging bijna vanzelf. Alle verpleegsters waren vol lof over hoe flink Ella dronk en over hoe rustig we er (uitwendig) bij bleven, wat mij natuurlijk wel wat meer zelfvertrouwen gaf.

Dat eerste begin, die eerste week, was super! Het vroedvrouwenteam was ronduit geweldig, ze hielpen waar nodig en stonden steeds klaar met goede raad en advies. Ik kreeg veel pijnstillers en verzorging en pas tegen het einde van de week moest ik om lanolinezalf vragen (zalf voor pijn bij de borstvoeding) en dat deed ik dan nog uit voorzorg omdat het wat gevoeliger werd door de stuwing (het moment dat de echte melk toekomt en je décolté ontploft - bijna letterlijk te nemen ;-) ).

Ik ging dus naar huis met het idee dat ik de uitzondering was: geen last! Een droombaby die perfect weet hoe te drinken! Hoera! Hoera!!

Foto: Sophie Sebrechts

Maar als je dat verpleegsterbelletje niet bij de hand hebt, slaat na een tijdje de twijfel toe. Ik bleek toch geen uitzondering te zijn en de borstvoeding werd zéér pijnlijk. De lanoline werd een noodzaak om de pijn te verzachten. Denk: bloedende tepels, enorme kloven, tenenkrullende pijn (letterlijk -- tenenkrullend) en huilbuien als ik er nog maar aan dacht dat Ella weer zou moeten gaan drinken. (Heeft dat kind nu écht wééral honger?!!)

Jeff stond er bij en keek er naar en vroeg of ik echt wel wilde blijven doorzetten. De arme papa's kunnen op zo'n momenten ook niet veel doen. Midden in de nacht is stoppen toch geen echte optie dus dan deden we maar door. We bekeken het voeding per voeding en dag per dag. Ervaren vriendinnen steunden mij enorm en hun aanhoudende "het gaat voorbij en dan wordt het zo makkelijk!" hebben mij door die zware weken gesleurd. En echt. Het gaat voorbij! En dan wordt het zo makkelijk! Na een maand ging de pijn weg, van de ene op de andere dag zelfs. Ik dacht net dat de kloven nooit meer dicht zouden groeien en toen *poef* deed het geen pijn meer. Ik was nog op mijn hoede maar al snel begonnen we toch te genieten van die intieme rustmomentjes en ging de borstvoeding als vanzelf.

Op acht maanden is het nog steeds zo gemakkelijk: we hebben altijd eten bij, geen gesleur met flesjes en poeders en dergelijke, geen extra afwas...
Het was het écht dubbel en dik waard om in het begin door te zetten, dus aan alle bijna-mama's die graag borstvoeding willen geven heb ik enkele tips voor die eerste weken:

Foto: Sophie Sebrechts

Mijn tips om te starten met borstvoeding:
1. Informeer je héél goed! Nee, de eerste dagen is er nog geen "echte" melk maar de baby heeft een maagje ter grootte van een knikkertje en heeft dus ook écht niet veel nodig. Ja, na een paar dagen "ontploffen" je borsten doordat de melk ineens aangemaakt wordt maar dat gaat na een paar dagen tot een week weg en het is doodnormaal. En ja, het gaat wat pijn doen maar het..gaat..écht..over! Als je zulke basisdingen weet dan hoef je je daar al geen zorgen meer om te maken. Scheelt weer een hoop gepieker op het moment zelf.
Veel informatie kan je vinden op www.borstvoeding.com of bij www.lalecheleague.be

2. Zoek een community of groep waar je je vragen kan stellen en waar je kan volgen hoe anderen het doen. La Leche League organiseert infosessies waar je heel veel info krijgt en waar je je vragen kan stellen. Mamaditi organiseert mamameets en heeft een forum waar je al je vragen kan stellen en kan lezen hoe het met andere mama's gaat. En je kan er zelf je verhaal kwijt. Als je weet dat je niet alleen staat dan kan je veel meer aan dan je denkt :-)
Nog een optie is om gewoon op facebook eens in te tikken "borstvoeding" en dan vind je ook heel veel groepjes waar je je voor kan aanmelden. Genoeg mogelijkheden!

3. Rust!!! Borstvoeding vergt veel energie en in die eerste weken moet je lichaam sowieso nog recupereren van de zwangerschap en de bevalling. Je hebt net een levend wezen gecreëerd dus cut yourself some slack ;-)
Laat het huishouden voor wat het is of vraag je (schoon)mama om even de afwas te doen. Ik krijg het nog steeds warm als ik denk aan één van mijn vriendinnen die onze diepvries kwam stockeren met mijn lievelingseten zodat ik niet moest koken! Vraag dus hulp en laat je partner wat meehelpen zodat jij gewoon in bed of op de zetel kan liggen met je baby. Dat is trouwens ook goed voor de binding tussen mama en baby ;-)

4. Zoek iemand die je kan mailen of SMS'en of facebookberichtjes sturen als het moeilijk wordt. De meeste borstvoedingsmama's weten hoe het is en staan héél graag voor je klaar om je er doorheen te praten. Mama's en tantes zijn natuurlijk ook super maar een jonge mama weet nog écht hoe het voelt en kan dus ook een enorme steun zijn. Een lieve vriendin met vier (borstvoedings)kindjes heeft mij vaak door de moeilijke momenten gesleurd en dat is dan ook één van mijn grootste tips: STEUN!!
Moest je niemand kennen: op de facebookpagina van Mamzella kan je privéberichtjes sturen en dan stuur ik wel terug.

5. Als je thuis zit en je denkt aan opgeven, laat dan eerst even een zelfstandige vroedvrouw komen. Soms komt de pijn door iets heel onnozels dat gemakkelijk op te lossen is en dan kunnen zij je weer op het goede pad zetten.
Een lijst met namen en telefoonnummers vind je op de website van de vlaamse organisatie van vroedvrouwen. Gewoon zoeken op je provincie, iemand kiezen die dicht bij jou woont/werkt, opbellen en kort vertellen wat er scheelt. Wenen mag, dat zijn ze gewend met al die nieuwe-mama-hormonen ;-) In het eerste levensjaar van je baby komen ze trouwens een aantal keren gratis, je moet enkel een klevertje van het ziekenfonds meegeven.
DOEN he!

En als het uiteindelijk toch niet lukt? Wat een zegen dat er zoiets als kunstvoeding bestaat zodat je kindje toch voedzaam eten binnenkrijgt en kan groeien en bloeien met een niet-gestresste mama! 

En aan alle mensen die géén nieuwe mama zijn: misschien is het leuk om eens een helpende hand te bieden? Eens gaan afwassen, een maaltijd brengen, eventueel oudere kinderen een dagje meenemen op avontuur... Laat de nieuwe mama voldoende rusten en please, ga niet onaangekondigd aan de deur staan bellen. Ik heb nog geen enkele mama gehoord die dat echt apprecieert ;-)

3 opmerkingen:

  1. Hier ook al 9,5 maand bv! Zo gemakkelijk s' nachts dat ik niet uit mijn bed moet komen om een flesje te gaan opwarmen. :-) mijn tip is dat je, als je nog wat onzeker bent, je best maar naar het advies van één iemand luistert. Iedereen legt andere accenten en zegt soms tegenstrijdige dingen en dat kan verwarrend zijn. Later kan je volledig vertrouwen op je eigen gevoel.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zo herkenbaar allemaal... Ik had een grote maand één goede kant en één slechte, ik zag er ook vreselijk tegen op als het weer eens de beurt van de slechte was. Maar het betert inderdaad. Voor mezelf was het uiteindelijk wel de combinatie fles-en borstvoeding die het allemaal doenbaar maakte. Zolang ik dat niet deed bleef hij maar om de twee uur drinken, ook 's nachts en zat ik er na drie maanden van dat volledig door. Ik ben ook niet per se pro borst of pro fles, ik denk dat je gewoon moet doen waar je je goed bij voelt.

    BeantwoordenVerwijderen

Laat gerust een berichtje na! Tips, opmerkingen, go for it :-)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...