maandag 29 september 2014

Ella is al 8 maanden!

Ons kleine meisje werd afgelopen weekend 8 maanden! Dat klinkt al zo oud, nog een paar maanden en ze is geen baby meer... Als mensen Ella zien dan zeggen ze vaak dat ze al een echt peutertje is maar daar ben ik het niet mee eens: ze is nog mijn kleine babytje totdat ze een jaar oud is ;-)  
Party, party! Ik ben al op zoek naar feestideetjes voor haar verjaardagsfeestje!


Sloebermie
De afgelopen maand konden we steeds vaker zien wat een grapjasje het is. Zo een deugniet! Stiekem dingen uitsteken en als ze ziet dat ze ontdekt is, begint ze heel hard te lachen en te gieren en probeert supersnel weg te kruipen. Knollie :-) Soms doet ze mij denken aan hoe mijn zus vroeger was, dat was ook zo'n deugnietje.

Mensen blijven ons trouwens maar zeggen dat we onze handen vol gaan hebben aan haar. Gelukkig vinden we dat niet erg en hadden we zelf ook al wel zo een klein vermoeden. We houden hier wel van kindjes met pit!

Die pit uit zich jammergenoeg ook wel in iets anders: uiterst theatraal gehuil en geroep als er iets niet gaat zoals zij het wil.
Als ik haar meeneem om de deur te gaan sluiten en ik ga zelf niét naar buiten? Een huilbui. Ik leg haar in bed en zij vindt dat ze nog even op moest blijven? Een huilbui met een gekrijs er bij. Ik zet haar in haar parkje omdat ik even wil douchen en het past niet in haar dagplanning? Major temper tantrum.

Ik probeer nu wel haar te leren dat ze niet altijd kan hebben wat ze wil maar écht he, ik dacht dat dat pas begon als ze twee jaar zijn? Gelukkig is ze nu nog snel afgeleid met rijstwafeltjes of een knuffelbeer ofzo, pfieuw! 

Nieuwe killzzzz
Het kruipen gaat ondertussen aan supersonische snelheden. Vooral als ze denkt dat iemand haar wil pakken omdat ze iets stiekems doet of als ze iets ziet dat verdacht veel op voedsel lijkt. 

Ook boven het grondoppervlak is niets meer veilig. Ze trekt zich recht en loopt langs de zetels en de koffietafel en ze is zo een durfal! Soms ietsje té, als je't mij vraagt. Ze is er zo van overtuigd dat iemand haar wel zal vangen dat ze soms gewoon probeert verder te stappen zonder steun of dat ze zich ineens achteruit laat vallen als ze weet dat je daar zit. En maar lachen ;-)

We hebben onze living dan ook maar ietsje meer Ella-proof gemaakt. Dit was het eerst:


En nu is het zo: we hebben het parkje voor het grote venster gezet (meer licht en meer zicht op heel de ruimte), de zetels staan anders zodat ze niet teveel kan vallen en er staat nu een hekje rond de kachel want het begint stilaan kouder te worden.


Tettermie
Ze zei ook haar eerste woordje! Al vindt mijn oudste broer dat het niet telt omdat het geen grote-mensen-woord is... En het isssss MAMA! Nee, grapje, jammergenoeg niet haha!
Ze zwaait met haar handje en zegt dan "dada!" Dat herhaalt ze dan nog 10 keer en dat zwaaien gaat ook keihard maar 't is wel een écht zwaaitje en een échte dada!
Ze doet het jammer genoeg nog niet op commando en ook nog niet altijd op het juiste moment maar bon, 't is toch al iets he! 

Naast dat zwaaien kan ze trouwens ook al héél goed met haar vingertje wijzen. Dat vindt ze wel heel cool van zichzelf want ze kijkt dan naar haar vingertje en wijst overal naar. Heel schattig ;-)

Ik denk dat ze gisteren ook een paar pogingen deed om "witje" te zeggen (het klonk als wàwà) maar ik ben nog niet overtuigd. Witje is het konijn, trouwens. Dat was ook het eerste woordje dat ze echt begreep en waar ze op reageerde door te zoeken waar het konijn zat. We zullen zien!

Babbelen doet ze trouwens heel graag. Amai! Ze kan het al goed uitleggen en ze kan ook heel luid "praten". Misschien maar goed dat we't nog niet allemaal verstaan ;-)



Tandjes
Haar eerste tandje is sinds vorige week een feit! Een wit (scherp!!) streepje in het midden en ernaast ook iets wits dat duidelijk zit te duwen om er door te geraken. Ik heb het idee dat ze niet héél veel last had maar af en toe was het wel gillen en schreeuwen wanneer ze er door kwamen. Héél tof als je net een uur in de auto moet zitten ;-)
 

Het eerste ziekje
Afgelopen weekend waren we op weekend en er waren veel kindjes aanwezig. Ella vond het geweldig om samen te spelen met de grote kindjes! De kleintjes (ahum, die van haar leeftijd dus) waren niet interessant, tenzij ze eten vasthadden. Dus zette ze zich gewoon bij de groten en keek hoe die blokkentorens maakten, die ze dan probeerde om te gooien. Ik ben niet zeker dat die grotere kindjes dat zo tof vonden maar ze lieten haar toch maar doen!

Hoe leuk het ook was, ze zit nu wel met haar allereerste verkoudheid. Ze heeft er precies niet echt last van maar ze wordt nu 's nachts wel nóg vaker wakker dan anders. Jippie... Achja, ik ben al lang blij dat ze nog steeds even vrolijk is!

woensdag 24 september 2014

Makkelijke pompoensoep

De herfst is begonnen en het is tijd voor een paar seizoensproductjes! Een ervan is de alom gekende pompoen. Wij hadden er dit jaar een heleboel in de tuin maar toen ik ze wilde uitdelen aan vrienden en familie bleek dat er maar zeer weinig mensen weten wat ze ermee moeten doen. "Soep maken?" zei ik, en zij zeiden "kweenie hoe dat moet!"
Bon.

Na vandaag kan je dat in elk geval niet meer zeggen! Pompoensoep is superlekker! Je kan het gewoon gezond bij enkel groenten en water en kruiden houden, maar ik vind dat bij deze soep wel een beetje room past. Dat maakt de textuur ook iets zachter (allez, dat vind ik dus persoonlijk zo zelf he), inbinden noemt dat ofzo.

 Het is dus supermoeilijk om een foto te trekken van soep!! 
Amai...

Wat heb je nodig:
* 1 ui
* enkele teentjes look
* Een dikke lepel boter of olijfolie
* 1 pompoen
* Water
* 2 bouillonblokjes (wij hebben toevallig runderbouillon maar kip of groenten kan ook)
* 1 eetlepel thijm oftewel 2-3 takjes afgerist
* 3 laurierblaadjes
* Optioneel: een potje room

Hoe maak je het?
1. Begin eerst met de pompoen te snijden want dat is wel even wat werk. De schil moet er af, de pitten moeten er uit (kan je eventueel aan de kant leggen en drogen om volgend jaar te zaaien in de moestuin!) en dan snij je het vruchtvlees in grove stukken. 

Dit bedoel ik dus met grove stukken

2. Snij de ui ook in grove stukken en stoof dit gaar in een grote pot. Snij ondertussen de look en voeg die ook toe. Na een minuutje kan je de stukken pompoen er bij smijten. 

3. Laat een minuutje stoven en voeg dan water toe tot alles net onder staat. Voeg de bouillon, thijm en laurier toe en laat alles 30 minuten op een zacht vuurtje koken.

Dat ziet er toch supergezellig uit zo!

4. Als alles goed zacht is kan je de laurierblaadjes er uit halen en de soep mixen. Voeg als laatste nog de room toe en proef eerst voor je serveert! Eventueel kan je wat bijkruiden met peper en zout. Peper mag er in dit huishouden altijd bij (behalve als er bezoek komt waarvan ik weet dat ze niet van spicy houden) en zout dat hangt af van de smaak van de groenten en de hoeveelheid.

 
Zo, dat was nu toch niet zo moeilijk he? Het moeilijkste is dus echt gewoon het snijden van diene pompoen. Als dat gedaan is, is de rest een peace of cake. Mmmm, cake...
Enjoy!!

maandag 22 september 2014

Kleine (luier-) wasjes

Baby's zijn op zich niet zo'n dure wezens maar er zijn uiteraard wel een aantal dure aankopen. De meeste daarvan kan je gewoon op je babylijst zetten maar er zijn ook zo van die kosten die blijjjven terugkomen, zoals daar zijn kleertjes en jawel, luiers! (Ohja en eten uiteraard, maar dat was tot nu toe bijna gratis! Lang leve borstvoeding ;-) Free food for baby, free burnt calories for momma!)

De kleertjes daar hebben wij nu eens echt geluk mee. Een lieve mevrouw uit onze kerk komt af en toe op zondagochtend naar mij toe met een grote zak vol geweldig leuke kleertjes. Haar hobby is rommelmarkten en tweedehandswinkeltjes bezoeken en ze vindt het gewoon leuk om ons daar een plezier mee te doen. Een win-win situatie, hoewel ik toch wel vind dat wij meer winnen dan zij ;-)

Qua luiertjes hebben we ook een duurzame oplossing gevonden. In de lange maanden voor Ella geboren werd heb ik enorm (eeeee-noooorm) veel opgezocht, onder andere over hoe je kan besparen als thuisblijfmama. Geloof mij, als mijn thesis over dingen als wasbare luiers had moeten gaan, dan was ik véél sneller klaar geweest en was mijn thesis dubbel zo dik. Een van de grote uitkomsten van al mijn research is dus de wasbare luier. Meteen weet je daarmee mijn grootste reden voor herbruikbare luiers: de kostprijs! Maar er zijn nog meer voordelen voor deze fluffy hebbedingen.

 
Voordelen
A. het is natuurlijker dan de wegwerpluiers want ze bestaan gewoon uit absorberende stof zoals katoen en bamboe en microvezel en dus niet uit die chemische gel-achtige bollekes die de pipi en kaka vasthouden.

B. Goed voor de natuur = goed voor mijn nakomelingen (waarvan Ellala het eerste voorbeeld is). Volgens de stad Gent heb je met wegwerpluiers ongeveer één ton luierafval per baby. Een ton, dat is dus 1000 kg. Per baby. Jawadde dadde!

C. Lekker zacht voor babybilletjes! De meeste dames onder ons weten waarschijnlijk wel hoe maandverband aanvoelt en hoe tof het is als je dat na een paar dagen niét meer nodig hebt (sorry voor de TMI!). Daarom wilde ik voor mijn baby geen 2,5 jaar (of langer) zo'n wegwerpluier aan haar poep.
Met wasbare luiers heb je eigenlijk ook geen behoefte aan billencrèmekes, dus als je baby last heeft van rode billen is het misschien interessant om wasbare luiers eens uit te proberen.

D. De schattigheidsfactor. Ik kon niet wachten om het geslacht van ons babytje te weten zodat ik kon beslissen of ik de bloemetjes-en-vlindertjes prints of de spiderman versies zou kopen! Too cute!

E. Zei ik al dat het echt veel goedkoper is? Ja, zelfs mét kosten van het wassen enzo? Waskosten: afhankelijk van je wasmachine, wasprogramma en blablabla zou dat gemiddeld rond de 240 euro zijn per kind.
En dan heb ik het nog niet eens over meerdere kinderen die dezelfde luiers kunnen gebruiken (hoewel ik stiekem hoop op een mogelijkheid om die spiderman luiers te kopen!)
Ohja en dan heb ik het óók nog niet eens over het verder verkopen van de luiers! Er is echt wel een markt voor tweedehands wasbare luiers, ze verliezen zelfs niet zo heel veel van hun waarde. Je kan jouw luiers natuurlijk ook gewoon tweedehands aankopen, scheelt ook weer wat.

F. En nog een toffe: kindjes zouden sneller zindelijk worden met herbruikbare luiers! De peuters zouden zich sneller bewust zijn van wat er eigenlijk allemaal gebeurt down under en daar kan je als ouder dan op inspelen. Ja ik zeg zouden want ik weet het nog niet uit ervaring, mijn bijna-acht-maandertje heeft toch nog steeds geen zindelijkheidsgevoel ;-)


De nadelen
Natuurlijk heeft alles met voordelen ook zo zijn nadelen.

A. Het is iets meer werk. Ja ja, ik zei dat het niet veel meer werk was om het te wassen, maar je moet ze uiteraard wel wassen en laten drogen. En als ze droog zijn dan moet je ze (naar gelang het soort luier) weer even samenstellen. Ik heb overbroekjes met een soort "zakje" (de zogenaamde pocketluier) en in die zak moet je nog een vulling steken, of een paar vullingen naargelang je kindje meer plast. Ik vind zo'n pocketluier makkelijk omdat dat beter droogt dan wanneer het uit één stuk bestaat (bvb. de zogenaamde all-in-one luiers) en omdat je er extra vullingen in kan proppen als het nodig is.
Nu, ik neem het extra werk er bij omdat ik dan niet elke week naar de kruidvat moet voor een pak luiers, maar voor sommige mensen kan dit al iets te veel werk zijn.

B. Als je al die luiertjes ineens aankoopt, is dat wel even een beetje veel geld ineens. Allez, afhankelijk van welk merk en welke soort natuurlijk, meer berekeningen vind je hieronder. Maar als ik eerst heel overtuigd zeg dat wasbare luiers goedkoper zijn, dan mag je alvast even slikken als je bedenkt dat wegwerpluiers nóg duurder zijn ;-)

C. Je moet ze iets sneller verversen dan wegwerpluiers. Allez, in principe moet je wegwerpluiers ook na zo'n 3 uur tijd wel eens ververst hebben he, maar we weten allemaal dat als de baby niet echt veel geplast heeft ofzo, dat het dan wel eens wat langer kan duren. Bij wasbare luiers moet je best niet langer wachten, de absorberende stof kan maar een beperkte hoeveelheid vieze dinges absorberen, daar neem je beter geen risico's mee ;-)



Over naar de kosten

Alvababy luiers (dedie die ik heb dus) horen bij de zogenaamde china cheapies: knock-offs van bekendere (duurdere) merken zoals Bumgenius. Ze kosten zo'n 5 euro per stuk en je hebt er 15-20 nodig dus pak zo'n 100 euro. Als je wat geduld hebt is de verzending met alvababy trouwens maar 1 cent. Daarvoor moet je wel zorgen dat je bestelling onder de 25 euro blijft, anders moet je invoerrechten betalen!! Dus deel je bestelling even op in een paar delen van 25 euro. Soms moet je slim zijn in't leven he ;-)

Je kan natuurlijk ook voor de duurdere wasbare luiers gaan, die kosten rond de 25 euro per stuk.  Voor 20 luiers zit je dan aan 500 euro.

Een wegwerpluier kost al snel 0,20 euro, give or take afhankelijk van het merk en de grootte en ga zo maar voort.
Stel dat we zo'n 6 luiers gebruiken op een dag, dat is 1,20 euro per dag met wegwerp. Tegen dat je aan 100 euro zit, zijn we 83,3 dagen oftewel een kleine 3 maanden verder. Na 3 maanden heb je de aankoopprijs van Alvababy-luiers er dus uit. Na nog eens een kleine 7 maanden heb je de waskosten (240 euro) van 1 kind er ook volledig uit. Dat is 10 maanden in't totaal om uit de kosten te geraken. Een kindje is zindelijk na 2,5-3 jaar dus je zit ongeveer 2 jaar gratis te verluieren!

Voor de duurdere wasbare luiers duurt het iets meer dan een jaar voor de luiers plus die 7 maanden waskosten. Dan zit je nog steeds aan ongeveer een jaar gratis verluieren.
En daar komt nog eens bij dat er veel gemeenten en steden een soort luierpremie hebben waarbij ze (een deel van) de aankoopprijs terugbetalen!

Wij zijn bij Ella op 3 maanden begonnen met de herbruikbare luiers dus we hebben ons geld er ondertussen al uit, hoera!




Wasbare luiers in de praktijk
Mijn luiertjes komen van alvababy.com en bestaan uit 2 delen: de overbroekjes (cute!) en de inleggers (not so cute...). De eerlijkheid gebiedt mij om te zeggen dat die inleggers bij dit merk gerust verdubbeld mogen worden want anders ga je lekken krijgen. Ik gebruik de microvezel-inleggers die bij de luiers zitten + een extra inlegger van bamboe of bamboe/microvezel.

Qua was zitten we aan ongeveer 2 keer per week (om de 3 dagen). Niet zo heel veel meer werk dus, aangezien je die dingen niet hoeft te strijken. Het wasmachien in -- uit -- op het droogrek -- en klaar is Evelien! Inleggers in de overbroekjes proppen doe ik terwijl ik naar een serie kijk of terwijl ik naar den echtgenoot zijn verhalen luister.

Momenteel durf ik nog niet fulltime wasbare luiers te gebruiken.'s Nachts en onderweg (bijvoorbeeld naar onze kerk of een weekendje naar mijn ouders in Limburg) gebruiken we wegwerp. Ik vind dat voor nu nog wel zo gemakkelijk omdat ik dan gewoon niet aan extra luiers hoef te denken onderweg (tenzij we een kak-explosie hebben, obviously), ze kunnen heel lang mee dankzij de chemische brol en mijn extra wasbare inleggers werken nog niet op full capacity. Ze zijn nog niet zo lang geleden toegekomen en zijn dus nog niet op hun optimale absorptievermogen: reken daar 10 wasbeurten voor. Er komt zeker een update als we het wel een paar keer geprobeerd hebben!


Vragen?!
Enfin, ik neem aan dat er nog wel veel vragen zijn, dit is maar een ieniemienie kleine inleiding op wasbare luiers. Ik zal nog wel eens postjes schrijven met bijvoorbeeld hoe onze luiertafel-layout eruit ziet (die we gratis gekregen hebben -- bedankt Kathy!) en hoe we dat doen met de babydoekjes enzo, maar stel gerust alle vragen in de reacties hieronder. Ik zal die dan in een komende post beantwoorden.

woensdag 17 september 2014

Havermoutpannekoekskes

Als ontbijt eten Jeff en ik de laatste maanden altijd iets haver-achtigs (tenzij op zondag, ik verwacht koffiekoeken op zondag!).
Eerst was het gewoon havermoutpap, nu vooral muesli met yoghurt en zo af en toe maken we ook eens havermoutpannekoekskes. Variatie is toch wel belangrijk denk ik zo... In de lente maak ik trouwens ook regelmatig fruitsla met yoghurt maar dat ben ik na een tijdje wel beu.

Terug naar die havermoutpannekoekjes, want daar gaat het vandaag natuurlijk om hè.
Poepsimpel, heel gezond, je proeft bijna niet dat het geen gewone pannekoeken zijn en den echtgenoot vindt pannekoeken heel erg lekker. En havermout is ook supergoedkoop!
Ohja, natuurlijk is dit niet enkel een ontbijtreceptje, je kan het ook als lunch, snack of avondeten maken - it's all up to you!

Wat heb je er voor nodig?
* 75g havervlokken per persoon
* 150 ml melk per persoon
* 1 eitje per persoon
* eventueel wat vanillesuiker of kaneel als je dat lekker zou vinden


Hoe maak je het?
1. Mijn schoonmama houdt er van om de haver eerst fijn te malen in een koffiemolentje. Dan proef je echt bijna geen verschil meer met gewone pannekoeken, handig voor kindjes en andere picky eaters! Maar ik hou juist wel van die iets grovere textuur van de haver. Ik smijt dus gewoon alles in een mengkom en roer het met een gewone garde even door elkaar. Vanillesuiker en kaneel zijn uiteraard optioneel.

2. Niet noodzakelijk maar ik vind het wel makkelijker om te bakken: laat het mengsel 10 minuutjes rusten. Ik doe dat zodat de haver het melk/ei-mengsel wat kan absorberen en je pannekoek dus niet "uitloopt" bij het bakken. Dit is misschien niet nodig als je de haver eerst wat maalt maar goed, die tien minuten kunnen we meestal nog wel wachten.

3. Warm een koekenpan op zoals je zou doen voor gewone pannekoeken. Laat het goed warm worden en zet het vuur wat zachter eens je begint te bakken. Ik gebruik olie als vetstof maar je kan vast ook boter gebruiken.

4. Je kan de havermoutpannekoekskes zo groot of klein maken als je zelf wil. Laat de eerste kant lang genoeg bakken totdat je de pannekoek makkelijk kan omdraaien. Als de pannekoek "breekt", kan je het meestal nog wel aan elkaar lijmen als je het nog wat langer laat bakken en er een beetje op duwt.



En smullen maar! Ik heb meestal een drietal pannekoeken per persoon en dat vult echt heel goed.

Als topping gebruik ik vaak homemade confituur. Honing, agave-siroop, suiker, fruit... Het kan allemaal! Ik zal binnekort eens proberen of je er ook bosbessen-havermoutpannekoeken mee kan maken, dat klinkt ook wel echt lekker he!

maandag 15 september 2014

The ugly cry

Ons kleine meisje leert snel. Heel snel. En de afgelopen weken heeft ze zichzelf weer iets nieuws geleerd: the ugly cry.

Ik heb het dan over de echte dramaqueen-achtige toestanden: grote krokodillentranen, heel hard wenen tot ze bijna geen adem meer krijgt, een rood gezicht, en maar roepen (en dan bedoel ik ook echt ROEPEN). En zodra mama haar vastheeft is het allemaal gedaan. Hèhè...


Geen idee hoe ze er bij komt om zo'n toeren uit te halen, onze kleine diva! Ze doet het vooral als ik haar in bed leg, als ik haar niet snel genoeg uit haar parkje haal als ze mij toevallig uit haar ooghoeken zag passeren en als ze gewoon veel te moe is.

Het moeilijkste aan haar "schattige" weentje is dat iedereen er andere goedbedoelde raad voor geeft, zoals bij alle opvoedingskwesties. Haar laten wenen, haar in de kelder leggen als ik last heb van het geween, haar meteen bij mij nemen van zodra ze zielig kijkt, haar aan de papa geven, ...
Ik heb echt al vanalles gehoord, het één al wat interessanter dan het ander.

Bij het laten wenen word ik zelf gewoon echt helemaal zot in mijn hoofd. Mijn baby (mijn... baby...) ligt zichzelf buiten adem te wenen in haar bed en ik zou haar niet mogen troosten? Dat gaat 100% tegen mijn moedergevoel in, niks voor mij... De kelder-truc hebben we dus ook maar niet uitgeprobeerd ;) 

Aan de papa geven werkt hier jammergenoeg ook niet. Als ze 's avonds in bed moet en ik heb geen energie voor het avondritueel, dan roept ze heel het kot bij elkaar! Ben ik even blij dat we geen rechtstreekse buren hebben die dat horen ;-)
Den echtgenoot is wel een zeer geduldige man die haar uiteindelijk wel stil krijgt met zijn papatrucjes, maar dan nog duurt dat geween te lang naar mijn gevoel en krijg ik toch nog meer stress dan wanneer ik het zelf zou doen.


Uiteindelijk hebben we een oplossing gevonden: de schommelstoel! 
Sinds Ellatje in haar eigen kamertje slaapt, staat de schommelstoel (het is zo een typisch Amerikaanse glider, heel tof want dat maakt de vloeren niet stuk!) naast haar bedje. Als ik merk dat ze het te moeilijk heeft om zelf tot rust te komen dan blijven we na haar laatste voeding gewoon wat langer in de schommelstoel zitten. Ze houdt mij dan stevig vast, haar handje op mijn schouder en maar wiegelen!

Stiekem hoop ik wel dat dat wenen een fase is, want hèhè... En onze schommelstoel hebben we tweedehands en hij is duidelijk al wel versleten. Zo'n kraakding! Maar het werkt, dat is het belangrijkste. Misschien kopen we bij een tweede kindje wel een nieuwe.

Voor de rest is ze overigens wel nog steeds mijn kleine vrolijke meid! Niet bang van mensen (ze doet soms wel alsof ze wat verlegen is, nog zo'n diva-streek!), altijd op avontuur en zodra ze slaapt mis ik haar lieve snoetje al weer!

Mama zijn, het is me toch wat...

vrijdag 12 september 2014

Hoe begin je met Rapley?

Zoals je hier al kon lezen, geven wij ons kleintje geen pureetjes of fruitpapjes maar gewoon stukjes lekker eten in haar knuistje. Het is gewoon een andere methode van bijvoeding geven gebaseerd op onderzoek van ene Gill Rapley. We zijn nu anderhalve maand bezig en dan is het toch wel stilaan tijd voor een update dacht ik zo!

Eigenlijk gaat het allemaal best goed. En het is zo grappig om haar bezig te zien. De eerste maand was vooral proeven, leren hoe ze iets in haar mond steekt en doorslikt en wat wennen aan al dat nieuws. Na een dikke maand had ze precies ineens door dat het echt éten is en sindsdien gaan er toch al redelijk porties naar binnen.

Ik denk dat ze in dat eten toch wel vooral op haar mama lijkt, zo genieten dat ze doet! Zodra ze haar bordje ziet staan is ze niet meer weg te slaan van de tafel en houdt ze angstvallig in de gaten of er toch maar niemand anders er iets van neemt. Euh en nee, ik geef haar het bordje nog niet op haar tafeltje, dat zou ze meteen als trommel gebruiken. Ik laat haar telkens een stukje van het bordje pakken.


Het leukste vindt ze toch wel dat ze gewoon met ons mee mag doen. Als ik aan tafel ga zonder haar, staat ze binnen de minuut aan mijn benen te duwen en probeert ze te zien wat ik vastheb! Sloebertje :-)


Enkele tips voor als je er zelf mee wil beginnen:
Elk kleintje is anders dus kijk vooral gewoon naar je baby! Dit zijn maar tips, het is niet "de waarheid". Lees er zelf genoeg over voordat je er aan begint, bijvoorbeeld in het boek "Eten voor de kleintjes" of op de website van Stefan Kleintjes.

1. Zorg dat je lang genoeg wacht, in elk geval totdat de baby recht kan zitten zonder teveel steun. Dat rechtop zitten is vooral belangrijk voor als er iets niet helemaal in het juiste keelgat gaat, je baby moet zelf kunnen bewegen om het er weer uit te krijgen. Een wipstoel is dus een grote no-no, zet je kindje ofwel op je schoot ofwel in een hoge kinderstoel.
Waarom je best tot 6 maanden wacht lees je hier, maar je moet dat uiteraard helemaal zelf weten.

2. Als je baby zich verslikt, laat hem of haar dan zelf proberen het er uit te krijgen en steek GEEN vinger in het mondje! Je zou het alleen verder duwen, terwijl je baby het in bijna alle gevallen er zelf uit krijgt. Bekijk misschien even wat filmpjes van anderen op Youtube als je voorbereid wil zijn op de kokhalsreflexen van je kleine spruit. Ja het is even schrikken maar probeer toch rustig te blijven en kijk even wat er gebeurt. Verslikken = goed / stikken = niet zo goed ;-)

3.  Zoete dingen (voornamelijk fruit dus) zullen over het algemeen goed aanvaard worden (want moedermelk is ook zoet), maar je kan gerust ook met groentjes beginnen. Ons schema van de eerste twee weken vind je hier. Blijf je kindje gewoon de stukjes aanbieden, ook al vindt hij of zij het niet meteen lekker. Elke keer is anders en kleine pagadderkes hebben nu eenmaal héél veel smaken nog nooit geproefd en moeten dus nog veel leren
Ohja, kindjes zijn ook wel wat gevoelig voor vreemde texturen. Sommige kindjes vinden bananen vre-se-lijk vanwege de textuur. De-die van mij wilde écht geen broccoli omwille van de broccolibollekes. Tsja... Af en toe blijven proberen en ooit zullen ze het wel lusten zeker?!

4. Over hoe "vuil" de Rapley-methode is heb ik eigenlijk niet zo heel veel te zeggen... Yep, alles hangt vol. Daarom bestaan er wasmachines (banaanvlekken laat je best weken totdat je gaat wassen) en poetsdoekjes. Na het eten veeg je je baby af met een washandje en het stoeltje/tafeltje en de grond met een poetsdoekje en *tadaaa* alles is weer proper ;-)

5. Maak je in het begin geen zorgen over hoe veel of hoe weinig je baby eet. Food under one is just for fun, daarom heet het BIJvoeding. De baby heeft bijvoeding nodig maar het is bij-voeding.
Qua hoeveelheid van aanbieden zou ik zeggen dat je gewoon moet kijken hoe interessant je baby het eten vindt. De eerste dagen gaven wij bijvoorbeeld alleen bij het avondeten een paar stukjes. Na een tijdje gaf ik in de voormiddag wat brood of rijstwafel bij. Nu krijgt ze vaak in de voormiddag wat fruit, 's middags brood en 's avonds groentjes. Je merkt het wel als je kindje aan je benen komt trekken omdat je hem of haar niet betrekt bij het eten ;-)

Avocado!

Wat wij al probeerden:

Avocado: is heel zacht en makkelijk (je geeft gewoon een reepje) maar VUIL! Alles, alles, alles hangt vol ;-)

Banaan: Nomnomnom... Een van de favorieten! Als het te glibberig is kan je de banaan eerst met schil en al afwassen, in de helft snijden en een reepje schil rondom wegsnijden. Telkens een reepje schil verder afschillen zodra ze het stuk banaan op hebben. Ik geef het ondertussen gewoon in schijfjes.

Broccoli: Vond ze niet zo lekker en is ook best wel wat werk om proper te maken achteraf. Al die kleine broccolibollekes hangen o-ve-ral. Gewoon een paar roosjes koken of stomen (zonder zout) en zo in het handje geven of op het tafeltje leggen.

Brood: vond ze in het begin wel leuk om op te sabbelen maar nu eet ze gerust al een klein sneetje op, voorlopig nog zonder beleg.

Courgette: moet je vooral niet te lang laten stomen/koken want dit bestaat voor een groot deel uit water. Je kan het geven in blokjes of reepjes, afhankelijk van wat je kindje het makkelijkst vindt om vast te houden. Dit vond ze wel ok, niet super maar ook niet slecht.

Druifjes: In de helft snijden (geef nooit een hele druif!) en zo geven. Ik beet nog een keer voor de zekerheid in het vruchtvlees zodat het wat openspleet maar wel nog aan het velletje bleef hangen, maar dat was meer voor mijn eigen gemoedsrust moet ik toegeven! Ella heeft met veel smaak drie druiven opgegeten en zou er nog meer hebben gewild als de andere niet al op waren ;-)

Framboos: Ik gaf haar een geel framboosje uit de tuin van Jeff's grootmoeder. Dat ging goed en ze leek het wel te appreciëren! Verder nog niet echt geprobeerd want ik vind framboosjes zelf gewoon te lekker om te delen, woeps...

Komkommer: Ik laat de schil er aan en snij eerst gewoon een stuk komkommer af van ongeveer 5cm lang. Dan snij ik het rondje in 6 lange repen en in het begin sneed ik van elk schilletje een klein stukje af voor meer grip. Vooral als het net uit de frigo komt kan ze er lekker op knabbelen (zonder tandjes). Dit helpt ook echt goed tegen jeuk of pijn van tandjes, een beetje zoals een bijtring maar dan lékker.

Mango: Ik sneed er gewoon wat reepjes of blokjes af en zij sabbelde het met heel heel veel smaak op. I think we have a winner! Ik probeer het ook niet meer af te pakken om haar te helpen, nee, dat doe ik niet meer tenzij ik een héél boze baby wil ;-)

Meloen: Ik denk dat het niet zacht en sappig genoeg was naar haar smaak. Niet zo'n topper dus maar ik vond dat niet erg, more meloen for me!

Passievrucht: Dat vond ze lekker! Met een grote huilbui achteraf omdat het op was... Dit heb ik trouwens wel gewoon met een lepeltje gegeven omdat ik het zelf aan't eten was.


Patattekes: Give me more!! Ook een favorietje. Gestoomd in brokken die ze zelf kan pakken, vindt ze echt super!

Peer: Dat vond ze wel ok zolang het zacht genoeg was zodat ze het zelf kon platsabbelen. Ik gaf lange reepjes (met schil) die ze makkelijk kon pakken.

Perzik: Ik sneed er gewoon stukken af met schil en al (voor meer grip) en dat vond ze helemaal prima. Ze sabbelt het sap en een groot deel vruchtvlees eraf en tuft dan de schellekes op de grond. Zo moet dat!

Pruim: Het is lekker zacht en sappig van zichzelf en helpt vooral goed tegen constipatie. 1 halve pruim en ons kleintje kan weer vuile pampers produceren. In de aldi zijn het wel grote pruimenpakken dus van de rest maak ik dan gewoon confituur, mjammie!

Rijstwafel zonder zout: Lekker en makkelijk tussendoortje om mee te nemen onderweg. Dat spul plakt wel enorm als het natgezeverd is dus een washandje ofzo is geen overbodige luxe!

Tomaatjes: Het is wat zuurder maar dat vindt ons kleintje geen probleem! De pitjes moet ze niet hebben, die pitst ze er eerst uit. Dan zuigt ze gewoon het vruchtvlees op en werkt vervolgens vakkundig de velletjes weer naar buiten.

Wortel: Lekker, lekker, lekker! Wij stomen het tot het zacht is, laten het wat afkoelen en smullen maar!


Zo, weer een heleboel informatie rijker! Het is niet altijd zo simpel om te weten wat er goed werkt voor zo'n kleine prutskes maar uiteindelijk is het een beetje trial and error. Begin niet met Rapley als je zelf enorm twijfelt want dan ga je alleen maar stress creëren en dat is voor niemand plezant. En eten, dat moet vooral plezant zijn, toch?!

Vragen en opmerkingen zijn, zoals steeds, meer dan welkom! Na anderhalve maand ben ik dan wel geen expert maar toch wel ervaringsdeskundige-eerste-maand ;-)

woensdag 10 september 2014

Patisson in de oven

Via een facebookgroep over tuinieren had ik al gelezen over de patisson. Het is een soort pompoenachtige courgette-groente en dat groeit dus blijkbaar heel goed hier. Nadat we van Jeff's oma een patisson uit haar eigen moestuin kregen, zijn we helemaal overtuigd om het volgend jaar zelf te planten!


Je kan er vanalles mee maken en ik besloot een ovenschotel uit te proberen. Na wat zoeken in onze eigen moestuin vond ik nog een ronde courgette en wat kerstomaatjes, en daarmee hebben we een echt feestmaal gecreërd! Zeg nu zelf, dit ziet er toch super lekker uit?!


Aangezien iedereen nogal enthousiast reageerde op mijn foto op de facebookpagina, deel ik vandaag  het recept :-)

Wat heb je nodig?
* 1 patisson per 2 personen (ik denk dat die van ons ongeveer 20cm in diameter was?)
* 500 g gehakt
* 1 ui
* Enkele teentjes knoflook, afhankelijk van hoe graag je look eet
* 1 (ronde) courgette
* 2 tomaten
* Enkele kerstomaatjes
* Twee keer een handvol geraspte parmesaan
* 1 theelepel thijm
* peper en zout en olijfolie

Hoe maak je het?
1. Kook de patisson gedurende 10 minuutjes. Gewoon zo in het water smijten (nadat je hem gewassen hebt uiteraard). Laat het daarna even afkoelen zodat je je vingers niet verbrandt. Snij het hoedje van de patisson er voorzichtig af, haal de zaden eruit en hol de patisson uit. Het vruchtvlees zelf moet je niet weggooien, dat gebruiken we voor de vulling!

2. Giet een scheutje olijfolie in een ovenschotel en zet de patisson in het midden. Kruid de binnenzijde van de patisson met wat peper en zout en laat het hoedje nog even aan de kant.

2. Snij de ui en de look in kleine stukjes. Laat ze even garen en gooi er dan je gehakt bij.

3. Snij ondertussen de courgette en de grote tomaten in kleine blokjes. Zodra het gehakt volledig gekleurd is, kan je de courgette en de tomaten een 2-tal minuutjes mee laten garen. Snij dan het vruchtvlees van de patisson ook in kleine stukjes en voeg ze toe aan de vulling. Nu is een goed moment om de oven op te zetten om voor te verwarmen op 180°.

4. Zet je vuur af en voeg de thijm en een handvol parmesaanse kaas toe en kruid je nog wat bij met peper en zout. Roer dit er goed onder en vul je patisson met het mengsel. Het mag gerust een beetje boven de rand uitkomen. Zet het hoedje er op en giet de rest van de vulling rond de patisson.

5. Snij je kerstomaatjes in de helft en verdeel ze over de vulling. Strooi hierover de tweede handvol parmesaanse kaas en schuif de ovenschotel voor een klein half uurtje in je voorverwarmde oven.


Wij hebben er wat couscous bij gegeten, dat paste er echt goed bij. Je kan de patisson gewoon zo opeten, het is een beetje zoals een courgette. Moest je geen patisson vinden dan kan je altijd dit recept gebruiken voor een gevulde courgette.

Probeer het zeker eens uit en laat me weten wat je er van vindt!

zondag 7 september 2014

Nazomeren in de tuin

De fruitbomen en bessenplantjes zijn uitgebloeid en de herfstgroentjes komen er aan! 

Dit jaar hadden we wat pech met de ontkiemde plantjes omdat ze omwaaiden tijdens een zware storm terwijl wij nu nét een paar daagjes bij mijn ouders zaten. Met een beetje geluk konden we toch nog een pompoen- en een courgette-plantje redden maar van de courgetten hebben we er maar een 3-tal kunnen oogsten. De pompoenen daarentegen doen het goed!

Aan de gezaaide plant hing één megagrote pompoen en enkele normalere gevallen. De Jeff kocht ook nog een plantje in de horta en die woekerpompoenplant nam heel onze tuin over! Daar hebben we dus ook een mooie oogst van!

De megapompoen is veel te groot om tot een soepje te verwerken dus die dient dan maar als herfstdecoratie. Naast al die pompoenen staan er ook nog winterpreitjes en boerenkool te genieten van het nazomerzonnetje. We zullen nogal kunnen smullen deze winter!

Dit jaar plantten we ook wat prachtige stamrozen en even vreesde ik dat ze het zouden begeven omdat alle bloemen afvielen... Op aanraden van mijn mama heb ik ze dan gewoon wat gesnoeid en nu staan ze opnieuw vol knopjes voor een tweede bloei!

We hebben twee Sneeuwwitjes en één Léonardo Da Vinci.
Voor de kenners onder ons ;-)

Rozen zijn echt mijn lievelingsbloemen voor in de tuin maar naar't schijnt zijn ze niet zo gemakkelijk om te onderhouden... Ik probeer ze te verzorgen met een speciale spray en als extra voeding krijgen ze de koffiedik van onze koffietjes en wat geplette eierschalen. Dat zou goed zijn voor extra kalk en weet-ik-veel! In elk geval zijn de rozen zelf echt prachtig dus het zal wel helpen zeker?


Komende week mag ik mij eens bezighouden met het uitdenken van een plekje voor onze nieuwste aanwinst, een stekje van de gele framboos! De grootmoeder van Jeff heeft de mooiste moestuin die ik ken en zij gaf ons een stekje mee.
En wat er ook nog geplant mag worden nu is de knoflook, daar kan je nooit genoeg van hebben ;-). Hebben we nog nooit gedaan maar aangezien er plaats vrijkomt nu ik de pompoenen stilaan oogst, hebben we vast nog een plekje over om wat te experimenteren.

En omdat er nog iets is dat ik nog véél mooier vindt dan mijn rozen, toch nog snel een extra fotootje :-)

Euh mama, dat popje heeft Ella dus meegesmokkeld he!
Wasn't me!

vrijdag 5 september 2014

Huisprojectje 1: de keuken

Een van de enige kamers die een beetje "ok" waren in ons huisje op het moment dat we er onze eerste stappen als eigenaars zetten, was de keuken. Met in orde bedoel ik bruikbaar. Het enige dat we er tot nu toe gedaan hadden is dus het fornuis verplaatsen omdat de muur waar het fornuis tegen stond eruit ging.


Dit is een beetje hoe het eruit zag: De helft van de kamer bedekt met MDF-platen omdat de muren eronder in vreselijke staat zijn. Oude keukenkastjes, een niet-zo-mooi werkblad en een oude, gele spoelbak.

Echt niet onze stijl maar een nieuwe keuken is duur en we gebruiken dat geld dan liever om er bijvoorbeeld extra kinderkamers mee te creëren ;-) Grootse plannen kosten veel geld dus onze keuken zal er voorlopig aan moeten geloven. Prioriteiten!

Maar in elk geval, ik vond die MDF-platen echt vreselijk... Om nog maar te zwijgen van de groene muren! Dus met een restje verf uit onze slaapkamer ben ik aan de slag gegaan!

Na de eerste laag verf op de MDF. 

Rond het raam moet er eerst nog bijgeplamuurd worden voordat die muur ook geverfd kan worden. Ik heb ongeveer een 5-tal dagen gewerkt (telkens 1-2u ofzo) en overal zitten er nu 3 lagen op. Oh en we hebben ook van die goedkope Ikea lampen opgehangen! Het is maar tijdelijk maar het geeft wel meteen een meer afgewerkt gevoel aan de hele ruimte. 

Na wat getwijfel heb ik de achterdeur ook maar meegenomen omdat dat precies een zwart gat was! Een vriendin van mij merkte dat ooit eens op en ik kon niet anders dan haar gelijk geven, die donkerbruine deur zoog al het licht uit de ruimte.

De volgende stap in de keuken zal zijn om de muur van het raampje bij te werken zodat die muur ook geverfd kan worden. Het fornuis bevindt zich trouwens tegenover de spoelbak en die muur ziet er nog erger uit dan de muur rondom het raam ;-)



En voila, een projectje dat ons geen cent gekost heeft en dat er voor zorgt dat ons huisje echt een pak gezelliger wordt!! Je kan niet geloven hoeveel effect zoiets kleins heeft! Zeker omdat je vanuit de living ook recht op die hoek in de keuken kijkt.

En dit is nu eens hoe mijn droomkeuken er uit ziet! Licht!! Lichte kastjes, een landelijke stijl, ruimte... Misschien dat we over tien jaar wat tijd en geld over hebben om hierin te steken? We'll see!


woensdag 3 september 2014

Zalmfilet in bladerdeeg

We zijn niet zo'n echte vis-eters eigenlijk... Voornamelijk wegens gebrek aan vis-ideetjes. Tonijnsalade en pasta-zalm-spinazie waren tot nu toe onze enige receptjes - tot ik afgelopen maand voor mijn mama en mijn schoonzus eens iets nieuws uitprobeerde: zalmfilet in bladerdeeg met spinazie en kruidenkaas.

Opnieuw best gemakkelijk en su-per-lekker! Ik ben meestal niet zo voor de moeilijke gerechten, zolang het maar lekker is, toch? Niet te veel nadenken, gewoon alles bij elkaar smijten!


Wat heb je nodig?
- 1 zalmfilet per persoon (wij gebruiken die uit de diepvries van de Aldi, werkt prima! Wel even ontdooien)
 - viskruiden (of: peper, zout, dille, rozemarijn, oregano, ...)
- 1/2 zak spinazie per persoon, je weet wel, die grote zakken met groene blaadjes? Dat krimpt enorm! Minder kan natuurlijk ook als je echt niet voor spinazie bent.
 - 1 pakje kruidenkaas, type philadelphia of roomkaas met kruiden. Je gebruikt ongeveer 2 eetlepels per persoon, meer of minder kan uiteraard ook.
 - 1/2 vel bladerdeeg per persoon
 - 1 eitje + een scheutje melk voor het insmeren van het bladerdeeg voordat je gaat bakken


Hoe maak je het?
1. Bak de spinazie en kruid met wat peper en zout. Het mooie woord is denk ik sauteren maar je smijt dus gewoon alles in een grote pan met een beetje (olijf)olie en dan roer je er af en toe in tot het een klein hoopje zielige gekrompen spinazie is. ;-)
Laat dit uitlekken in een vergiet en dep het extra vocht na een tijdje weg met wat keukenpapier.

2. Leg je bladerdeeg klaar. Als je een rond bladerdeeg heb snij je het doormidden en snij je langs je zijkanten een klein reepje weg om het wat meer vierkantig te maken. Ik leg de bladerdeegvelletjes dan een beetje uit elkaar op het bakpapier op een bakplaat.

3. Kruid de zalmfilet met de viskruiden langs beide kanten. Je kan er eventueel ook wat citroensap over doen als je dat lekker vindt.
Je kan nu ook best je oven opzetten om voor te verwarmen op 180°C.

4. Maak je pakketje: Leg eerst een hoopje spinazie op de onderste helft van het bladerdeegvel, ongeveer in de grootte van de zalmfilet. Hou zeker een randje over aan de zijkanten zodat je het pakketje dicht kan maken! De bovenkant van het bladerdeegvel sla je op het einde over de vulling dus leg de vulling ook zeker niet te hoog!

Dit is al wel een grote hoeveelheid kaas, doe er gerust wat minder op want wij zijn nogal kaasliefhebbers :-)

Op de spinazie leg je je zalmfilet en daarbovenop smeer je wat kruidenkaas naar smaak. Niet te weinig want dan is het te droog, niet te veel want dan het je erg veel kaas. Ik gebruik ongeveer 2 eetlepels. 

5. Sla de bovenkant van het bladerdeegvel over de vulling en plooi de randjes overal goed dicht. Maak hiervoor de randjes wat nat met water zodat het wat plakkeriger wordt. Daarna ga je er met een vork langs om de randen in elkaar te duwen.

6. Klop een eitje los met een geutje melk en smeer de pakketjes goed in zodat ze mooi bruin kunnen bakken. Bovenop strooi je nog een beetje viskruiden. Schuif het geheel dan in je voorverwarmde oven en laat ongeveer 25-30 minuten bakken.

Als het goudbruin is, is het klaar!


Serveer met een lekker fris, kleurrijk slaatje en geniet er van :-)

maandag 1 september 2014

Op naar de Moezelstreek!

1 september. 
Kindjes moeten (weer) naar school, leerkrachten maken zich klaar om (weer) aan de slag te gaan of zoeken nog steeds naar een plaatsje voor het komende jaar, en mijn lieveling zucht want de treinen zitten weer wat voller dankzij al de studenten en leerkrachten die weer vroeg op moeten om naar hun werk te moeten.

Gelukkig hadden we nog snel een vakantietje geboekt om op voorhand de rust even op te zoeken! Wij houden enorm van wandelvakanties en een van de vorige jaren gingen we dan ook al kamperen -- maar met een baby erbij is dat nu toch ook niet zo vanzelfsprekend.

Mijn ouders wisten een perfecte oplossing: via hotelspecials.be kan je goedkoop hotelletjes boeken in de omringende landen. Baby's mogen gratis mee en de hotelletjes zijn vaak echt goed. Na wat gezoek besloot Jeff dat hij graag de Moezelstreek eens wilde bekijken. Je weet wel, van de Duitse Moselwijnen! Wij kozen voor Bernkasteler-Kues.


Ik vond het eigenlijk stiekem maar niks, zo naar Duitsland! Tot we lazen dat het daar een mediterraans klimaat is (say what?!)  en dat 2 overnachtingen met ontbijtbuffet voor ons gezinnetje maar 99 euro waren! Van bij mijn ouders was het trouwens ook maar 2 uur en 1 minuut rijden. Score! 

En we hebben genoten! Van ons gezinnetje, de prachtige natuur, het wandelen en de rust in het prachtige Bernkasteler-Kues.

Hier zijn onze tips voor dit leuke stadje!

1. We logeerden in hotel Moselpark Eventresort. Een wat ouder hotel maar proper, heel vriendelijk personeel en eigenlijk hadden we niets aan te merken op het hotel! En er was ook een gratis binnenzwembad en sauna! Maar... Er is één grote maar: het hotel ligt op zo'n 2-2,5km van het dorpje en het ligt ook een heel pak hoger. Dit hoeft in principe geen probleem te zijn maar hou er wel rekening mee dat "even naar het dorpje wandelen" wel een tijdje kan duren. En de terugweg duurt wellicht nog ietsje langer ;-)

Als je dat weet dan kan je er gewoon een activiteit van maken maar als je liever dicht in het dorpje verblijft dan zijn er nog zeker 200 andere hotelletjes, gastenkamers en vakantiehuisjes die dichter bij het dorp liggen.

2. Een buggy is een no-no in deze streek. Dat hadden we al gedacht en we waren voorzien van onze draagzak die de Jeffos zo lief in gebruik nam zodat ik geen extra 9kg hoefde te dragen bergop!


3. Avondeten deden we in "Alte Kanzlei". Een restaurant met jonge eigenaars en personeel en héérlijk eten!
De prijzen zijn heel goed te doen (voor 31 euro hadden we goed gegeten en gedronken, inclusief een moselwijntje) en ik vond dat alles er ook heel lekker en vers uitzag. Mijn aanrader? De chicken wings!!! Die waren echt onvoorstelbaar lekker!

Het personeel was ook hier weer heel erg vriendelijk en behulpzaam met Ella. Ik denk dat de serveerster zich er eigenlijk nog het liefst bij had gezet met Ella te spelen haha! Gelukkig deed ze dat niet, awkard...

4. Een van de beste wijnen ter wereld wordt hier gemaakt, de Bernkasteler Doctor. Onze tip is vooral om eerst rond te kijken voor je een fles zou kopen: je vindt exact dezelfde fles voor heel uiteenlopende prijzen (denk: 15 euro/fles tot wel 50 euro per fles!). De wijn is één van de grote toeristische "attracties" en dat verklaart de lucratieve prijzen natuurlijk wel :-)


Ik zou gerust nog een keer terugwillen naar deze prachtige streek! Misschien dan wel een ander dorpje want buiten het wandelen is hier niet zo heel veel tezien en je kan hier natuurlijk ook geen 20 verschillende wandelingen doen.

Maar de warmte, het gezelschap en het zwembad waren eigenlijk al alles wat we nodig hadden voor een geslaagde vakantie!



Hebben jullie dat trouwens ook altijd dat je je zo vol ontzag voelt als je bijvoorbeeld de Ardennen binnenrijdt? Die bergen en al dat groen... Heerlijk!


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...