woensdag 27 augustus 2014

Mmmm moelleux!

Ik denk dat ik vanaf nu op woensdag maar receptjesdag doe want ik heb nog zoveel lekkers te delen!

Vandaag wordt het een dessertje dat ik in mijn hoofd precies wel link aan "romantiek". Vraag me niet waarom want ik maak dit normaal alleen als er bezoek komt, wat niet zo heel romantisch is uiteraard ;-)


Maar in elk geval, die romantiek past goed bij de afgelopen week want toen zijn de Jeffos en ik voor't allereerst sinds Ella's geboorte op date geweest! Jawel, op filmdate zelfs (Dawn of the planet of the apes: was ok, beetje weinig side stories maar bon!). Een beetje spannend zo zonder onze kleine meid maar vooral ook ont-spannend omdat mijn mama een supergoede babysit is.
Allez, genoeg over de romantiek, op naar het receptje!!

Het gaat vandaag over de moelleux of "lava cake" in't Engels. Een chocoladecakeje met een nog vloeibaar hartje (zo romantieeees)
Klinkt moeilijk, ziet er indrukwekkend uit maar het valt eigenlijk best wel mee, zoals de meeste dingen. En aangezien we in een romantische bui zitten, schrijf ik het receptje voor twee personen op. Voor meer personen moet je't maar verdubbelen ofzo.



Wat heb je nodig? (voor 2 personen dus)
* 50g pure chocolade
* 55g boter
* 1 ei + 1 eidooier
* 50g suiker
* 25g bloem
* snufje zout
* eventueel een half koffielepeltje espressopoeder als je dat toevallig hebt
* ijs!!
* eventueel wat fruit

Wat moet je doen?
1.  Smelt de chocolade en boter au bain marie

2. Klop de eieren en de suiker samen tot een lichtgele massa en voeg de (gezeefde) bloem toe.


Juust gelijk Nigella Lawson of Jeroen Meus! 
Mijn grote voorbeelden!

3. Als de chocolade en boter gesmolten zijn laat je deze even afkoelen en dan giet je dit bij het beslag. Voeg ook nog een snufje zout toe op't einde. Laat het beslag dan even rusten in de frigo (een half uur ofzo, je kan het ook de dag op voorhand maken als je bezoek krijgt!)

Nog een klein extraatje: bij alles waar je chocolade in gebruikt kan je een half koffielepeltje espresso-poeder (oploskoffie-achtig poeder) toevoegen. Dit geeft een extra *kick* aan de chocoladesmaak én je proeft de koffie er niet doorheen. Ik doe dat enkel als we van dat espressopoeder in huis hebben, ik ga daarvoor niet speciaal naar de winkel lopen maar het is wél een tof extraatje :-)

4. In principe moet je het beslag in van die fancy serveerringen gieten en dan bakken in een voorverwarmde oven (200°) maar om de één of andere reden sijpelt het beslag bij mij dan altijd uit de ringen en mislukt het dus een beetje. Daarom gebruik ik nu dus van die kleine ovenschaaltjes! Leuke presentatie en geen gesijpel. Verdeel het beslag dus over het schaaltje van je keuze en bak de moelleuxkes ongeveer 13-15 minuten op 200°. Dit hangt van je oven af en is even uitproberen de eerste keer. Bij mij zijn ze perfect als ik de oven voorverwarm op 220° en ze 13 minuten bak op 200°!



5. Meteen opdienen! Serveer op een bordje met een bolletje ijs (who are we kidding: twee bolletjes ijs!!) en eventueel wat lekker fruit erbij!

Het resultaat: een contente man!

Een leuk weetje: ooit was er een vriendin van mij superziek, ze ging zelfs bijna dood (Jeemsie, dat zit dus nog altijd in mijn hoofd he!) en toen beloofde ik haar een moelleuxke als ze beter werd en hopla, ze was weer gezond! Waarschijnlijk gaat ze nu beweren dat dat niet daardoor is, maar we weten allemaal wel beter ;-)
Enneuh, nu ik mijn receptje geperfectioneerd heb, mag ze eindelijk haar moelleuxke komen claimen!

maandag 25 augustus 2014

Blog, blogger, blogst!

Mijn kleintje krijgt tandjes en wil haar mama! Ik heb dus niet zoveel tijd en energie (pfff, die nachten met tandjes-krijgende-kindjes!) om goed na te denken dus vandaag eens iets anders. Ik deel graag een paar blogjes die ik zelf lees ter ontspanning of ter inspiratie. Zo weten jullie meteen wat mijn eigen interesses zijn qua blogs ;-)

De enige twee dingen die helpen tegen de tandjes: mama en waterdrinken.
 En dat laatste het liefst uit een rietje!

1. Life in my house full of boys
 Kirsteen volg ik al een hele tijd, dankzij mijn vorige (Engelstalige) blog zijn we zelfs een klein beetje vriendinnen geworden. Ze woont in Schotland en heeft 5 (ja VIJF!) knappe zonen! Ze houdt net als ik van haken, bakken en mama-zijn. Een héle toffe madam! 

2. Bram & Sofie
 We kennen elkaar al een hele tijd maar het is pas sinds kort dat Sofie en ik vriendinnen zijn geworden. Ze is een echt mama-voorbeeld! We hebben vaak eenzelfde visie op opvoeden en kinderen grootbrengen zoals eten volgens de Rapley-methode, herbruikbare luiers gebruiken en thuis blijven om voor de kindjes te zorgen. De blog gaat over hun leven met hun vier kindjes en je vindt er ook een heleboel ervaringen en informatie over ASS (autisme spectrum stoornis).

3. South-Africa meets Belgium Photography
Niet echt een "blog" in de stricte zin van het woord maar wel heel veel mooie foto's van twee fantastisch toffe mensen. Onze fotografe Joke post er regelmatig haar werk en zo kunnen we toch een beetje meegenieten van alle dingen die ze meemaakt. Afgelopen zomer zaten ze bijvoorbeeld in Zuid-Afrika en daar zijn nu ook prachtige foto's van te bewonderen!

4. Huizeke Sluizeken
Joyce en ik hebben elkaar ook zo'n beetje gevonden via de blogwereld maar hebben elkaar al eens in't echt gezien, hoewel we toen niet al te veel gezegd hebben vrees ik haha! Een nieuwe date, Joyce!! Dat willen we!
Ze heeft een überschattig ventje dat maar een paar dagen jonger is dan ons Ella'tje dus qua "leven" zitten we op hetzelfde niveau. Haar blog gaat dus ook vooral over haar leven en haar kleine Elliot, en dat vind ik helemaal prima ;-)

In mijn bloglijst staan nog een héleboel andere blogs maar deze zijn toch wel degenen die ik het allermeest volg. 
Iemand nog leuke tips? 

vrijdag 22 augustus 2014

De huisprojectjes

We zijn eindelijk weer begonnen!
Met ons huisje op te knappen, bedoel ik dan hè. Geen grote afbraakwerken of opbouwwerken maar kleine afwerkingsdingetjes.

We waren de laatste tijd wat rond aan het kijken naar huisjes die te koop staan ('t is een hobby gelijk een andere!) en als je sommige foto's bekijkt dan kan je niet anders dan denken "maar waarom hebben ze niet gewoon even die muur geverfd, dat zou stukken beter zijn!" of "tsss, als je nu gewoon dit of dat zou doen, dan lijkt het huis véél aantrekkelijker".

Bijna twee jaar geleden kregen we na lang wachten eindelijk de huissleutel van ons huisje! 

Na die bedenkingen kwamen we op het briljante idee om ons huisje eens op dezelfde manier te bekijken en wis en waarachtig... wij hebben hier ook nog een paar projectjes die we kunnen doen die niet superveel werk zijn en toch een groot verschil maken in de sfeer van ons huisje!

Aaahjaaa, want het zou toch een beetje stom zijn om wél die moeite te doen als we ons huisje zouden verkopen maar niét de tijd te nemen om voor onszelf een aangename thuis te creëren? Als thuisblijfmama is het mij toch ook wel een beetje om die aangename sfeer in huis te doen, dus is er hier werk aan de winkel.

Aangezien den echtgenoot overdag weg is en de baby toch best nog vaak slaapt, zal ik mij overdag eens aan die projectjes zetten. En jullie mogen de vorderingen mee volgen, hier op onze blog! Of ja, vrienden en familie mogen het resultaat van al mijn noeste arbeid uiteraard ook wel eens in't echt komen bewonderen natuurlijk. 

 Dit was trouwens het aller-allereerste projectje op de eerste dag dat we de sleutel kregen in september 2012: een stuk van onze woestenij omspitten en gras zaaien!

Mijn eerste projectje is bijna af en dat komt binnenkort online met wat fotootjes van voor en na. Klein tipje van de sluier: ik begin goed te worden in het verven ;-) Aan het tweede projectje ben ik al begonnen en nummer 3 staat ook klaar voor tijdens een energiepiek.

Maar enfin, jullie horen/lezen/zien het hier wel verschijnen als ik tevreden ben. Ik ben overigens geen perfectionist (wat ik vroeger ook dacht en hoe jammer mijn lieve papa dat ook zal vinden, sorry papa!), zolang het er goed uitziet is het voor mij prima.

Op naar een gezelliger(e) (t)huis!

woensdag 20 augustus 2014

Mommy Confession

De vermoeidheid begint hier serieus toe te slaan.

Ik voel het in mijn hoofd - al een paar weken verschijnt daar zo af en toe een zeurende hoofdpijn die niet weg wil gaan. Soms voelen mijn ogen zich ook precies wat moe en moet ik ze toch écht even dichtdoen omdat de wereld anders wazig wordt.

Ik voel het ook in mijn spieren, die elke avond smeken om een lekker heet badje - waar ik dan weer uit moet komen als ons monstertje niet wil slapen zonder haar mama om de tien minuten te zien. De fase van de éénkennigheid en de angst dat mama ineens weg zou zijn? Tandjes? In elk geval, echt toppie!


Ik vermoed stiekem wel dat de meeste mama's vaak moe zijn, want laten we eerlijk zijn, wij vrouwen zijn sowieso al altijd over vanalles aan het nadenken. En als je dan mama wordt, dan komt er ineens nóg iemand bij om voor te zorgen en om je zorgen over te maken. Niet dat ik dat nu zo vaak doe, maar veel kleine zorgjes maken één grote zorg. In mijn hoofd. Waar het dan na een tijdje zo een zeurende hoofdpijn wordt die de wereld wat wazig maakt.

Een tijdje geleden dacht ik dat ik de oplossing gevonden had: een vriendin nodigde mij uit voor een uur lange full-body-massage! En dat was héél tof en ontspannend, maar van zodra ik opstond van die massagetafel, was ik nóg meer moe en dat is niet meer weggegaan. Moe-der, noemt dat dan ;-) Nu durf ik nooit meer een massage te doen want stel dat mijn lichaam toch nog niet helemaal beseft hoe moe het nu is, en dat het dan daarna nog erger wordt??

En nu dus mijn vraag aan de mede-mama's, aan de sterke vrouwen die altijd alles zo goed op een rijtje hebben en altijd blijven gaan met die banaan: hoe doen jullie dat? Hebben jullie tips? Hoe kan ik ooit weer bijgeslapen raken?

Of misschien zijn het wel de herfst-blues die aan mijn energielevel trekken. Een goede bijna-herfstwandeling kan dan ook al wat helpen. Vandaag komt mijn eigen lieve moe-der trouwens logeren, dat helpt ook meestal wel. In elk geval zullen Jeff en ik er een avondje op uit kunnen, dat is toch ook al iets! Want met mijn mama in huis maak ik mij geen zorgen over Ella'tje. Of toch in elk geval geen grote. Misschien alleen zo een heel, heel klein zorgje...




maandag 18 augustus 2014

Ovenschotel à la moussaka

Een van de lievelingsgerechten van den echtgenoot is moussaka. Ik had het nog nooit gemaakt omdat ik niet zo van lam hou, maar ik wilde hem eens verrassen. Een receptje opgezocht, het lamsvlees weggelaten en rundsgehakt in de plaats. Op de één of andere manier smaakte het niet echt naar moussaka maar het was wél een superlekkere ovenschotel, dus bij deze een receptje!

Voor het bakken - tip: gebruik een grotere ovenschotel!

Wat heb je nodig?
- 500g gehakt (in principe lam, maar wij deden dus rund)
- 1 ui
- 4 teentjes look (of meer, look is altijd goed!)
- Een halve ronde courgette of 1 à 2 gewone courgetten
- 1 aubergine
- 2 takjes rozemarijn, afgerist (of 1-2 lepels rozemarijnstukjes uit een potje)
- 4 aardappelen
- 200 ml room of melk

Voor de saus:
- 500 ml melk
- 50 g boter
- 50 g bloem
- 1 klein potje tomatenpuree

Voor bovenop:
- Een pakje fetakaas (150-200g)
- 2 grote tomaten of een paar kleintjes


Hoe maak je het?
Pel en snipper de ui en laat even bakken in een grote pot met wat olijfolie. Bak het gehakt hierbij. Snij de courgette en augerbine in kleine blokjes en laat ze mee stoven tot de groenten zacht zijn.

Snij de aardappelen in plakjes en leg ze in een ovenschaal met een beetje olijfolie. Pers de knoflookteentjes erover en giet de 200 ml room of melk erover. Wij deden room maar dat was wel erg zwaar, de volgende keer dus melk! Kruid met een beetje peper en zout.

Maak een bechamelsaus van de melk, bloem en de boter en voeg dan de tomatenpuree toe. Kruid met wat peper en zout.

Verwarm je oven voor op 180°. Leg de groenten/gehakt-mengeling op de aardappelschijfjes-met-room in de ovenschotel. Giet hierover de bechamelsaus. Snij dan de tomaten in schijfjes en leg deze op de saus. Als laatste verkruimel je er nog wat fetakaas over.

Laat de ovenschotel zo'n 45 minuten bakken op 180°.
Je kan het best 10 minuutjes laten rusten als je het uit de oven haalt.

 Na het bakken - heel mijnen oven vol saus... 
Daarom dus best een grotere schotel gebruiken ;-)

Smakelijk!!
Hoewel het geen echte moussaka is, is het nu toch een aanwinst voor onze menuplanning! Het is zelfs een schotel die ik zou durven maken als er bezoek komt, en dan moet het al écht goed zijn ;-)

zaterdag 16 augustus 2014

TIP: De Brielmeersen

Vandaag eens iets anders, een tip voor een leuke uitstap met het hele gezin (regio Deinze)!

Op zoek naar een leuke wandelroute bedacht den echtgenoot dat hij nog een park/speeltuin/beestenboel/bos-achtig iets kende waar hij vroeger af en toe naartoe ging. Even opgezocht waar dat weer juist ligt, wachten tot onze kleine spruit wakker werd van haar dutje en hup -- de auto in naar De Brielmeersen in Deinze!


En we hadden echt een topnamiddag!

Hier zijn vijf redenen waarom je eens een kijkje moet gaan nemen op dit prachtige domein.

Reden één: het park is helemaal gratis. 
Dieren bekijken, een speeltuin, allerlei sportfaciliteiten, veel parking... het is allemaal gratis. Ik vermoed dat je in de cafetaria wel moet betalen maar er is wel een leuke picknickschuur.

Deze haan is helemaal pikzwart, zo cool!

Reden twee: je kan hier echt úren rondwandelen.
Overal zijn er kleine kronkelpaadjes en overal is er wel iets nieuws te zien. Je kan bijvoorbeeld een stukje langs de finse piste wandelen die regelmatig het gewone pad kruist. Er zijn maandelijks ook begeleide wandelingen en die zijn -- raad eens? -- gratis!


Reden drie: dieren!!
Ik vind dieren su-per-leuk en alleen al daarom wil ik graag teruggaan. We hebben ezeltjes (ik heb baby-ezeltjes geaaid!!!) gezien, en grappige kippen, uilen, pauwen, geiten, een soort kruising tussen hond en konijn (ofzoiets), gekke schapen en allerlei vogels. Ella was misschien nog te klein om echt enthousiast te zijn maar ik heb dat ruimschoots goedgemaakt ;-)

 Baby-ezeltjes!!!

Reden vier: een doolhof.
Een doolhof -- met een glijbaan. Enough said...

Ella's allereerste keer van de glijbaan

Reden vijf: allerlei leuke activiteiten
De speeltuin, een waterspeelpark, een doolhof, thema-tuinen met prachtige bloemen, een treintje doorheen het park, van die grappige oefeningen die je kan doen langs de finse piste (fit-o-meter noemt zoiets dan) en ik vergeet nog vast een heleboel dingen.


Wij gaan zeker en vast nog eens terug! Jeff wil graag op de Finse piste gaan joggen terwijl ik dan met Ellatje in de speeltuin kan spelen of wat kan rondwandelen. Of ijsjes eten ;-)

Voor fotografen is het trouwens ook een leuke locatie voor allerlei fotosessies, er zijn leuke plekjes met mooie bloemen en planten en een vijver! Ik heb vaak aan jullie gedacht, Joke en Veerle!

vrijdag 15 augustus 2014

Wat ik geleerd heb als (surrogaat)mama van 3

Allereerst - bedankt voor de overweldigende positieve feedback op mijn verhaal over thuisblijven met kindjes! Ik had het zelf niet echt verwacht maar 't is altijd tof als mensen meer begrip hebben door iets wat ik zeg of schrijf, of als er lieve mede-mama's bemoedigd worden! Merci :-)

Zoals jullie al weten mocht ik vorige week  4 dagen babysitten op de 2 nichtjes en kon ik eens proeven van hoe het leven zou zijn als mama van 3 in plaats van 1. (Tof hè, zo'n nummertjes!)
Stiekem begin ik ze toch wel te missen en dus dacht ik na over de dingen die ik afgelopen week geleerd heb.

 
Emanuella vond het trouwens allemaal prima! 

De top 5 van dingen die ik geleerd heb:

1. Meer kinderen = meer vuil in huis. Jawadde dadde! Geen idee wat je daaraan kan doen behalve elke dag vegen of stofzuigen?! Tips zijn welkom want we zijn niet van plan om van Ella een enig kindje te maken ;-)

2. Een baby is gemakkelijker als er andere kindjes zijn: zoveel te zien en te proberen volgen! Ik had er eigenlijk weinig omkijken naar, behalve als ze moe werd of honger kreeg.

3. Als mama moet je tegen gebabbel en gevraag kunnen. Véél gebabbel en gevraag. Vooral de toffe wat-en-waarom-vragen die geen enkel ander nut hebben dan de vraagstelling zelf: "Waarom is het gras groen?" - Euhm, dat weet ik niet... "Wat is een pupcake?" - Euhm, dat weet ik ook niet, bedoel je cupcake? "Evelieeen, wat is een Evelieeeen?" gniffel gniffel. Zucht ;-)

4. Kinderen zijn gewoontedieren. Gisteren hebben we gezwommen dus mag dat vandaag toch ook? Ook al is het vandaag koud en gisteren snikheet... Gisteren waren er twee eitjes, waarom van daag dan maar één?! Gisteren zijn we gaan wandelen na het eten, waarom gaan we vandaag dan niet? Ook al regent het vandaag pijpenstelen... Gisteren maakten we pupcakes, mag dat vandaag opnieuw?

5. Eten is veruit dé tofste bezigheid. Gezond eten, dat wel. Ik heb ze dus telkens een "monkey platter" (oftewel een bord vol lekkers) gegeven met worteltjes, komkommer, druifjes, een halve banaan, een halve peer, ... En daar moesten ze het mee doen tot aan etenstijd. Ging prima op die manier!

De nichtjes met hun monkey platters

Ik moet zeggen dat het stukken makkelijker was om te babysitten op die twee pagadders dan ik gedacht had! Enneuh, schattie, drie kids kan ik dus écht wel aan ;-)

En voor de geïnteresseerden, nee, er is nog geen zusje/broertje voor Ella onderweg, dat staat ook voorlopig nog niet op de agenda! 

woensdag 13 augustus 2014

Een interview met het Moederfront

Vandaag kan je een interview van mij lezen op Het Moederfront, een website die graag het moederschap wat wil opherwaarderen omdat mama-zijn hard werken is. Je kan hier allerlei artikeltjes lezen over het mama-zijn, het combineren van mama-zijn en werken, thuisblijfmama's, ... en af en toe zie je interviews passeren van allerlei soorten mama's.

 © Joke Verbaeys -  www.southafricameetsbelgium.com

Als je wat meer wil lezen over waarom ik er voor gekozen heb om thuisblijfmama te zijn en wat ik zoals doe met mijn tijd, ga dan hier even kijken!

maandag 11 augustus 2014

Zomerfruit!

Toen we een huisje zochten, was het voor mij enorm belangrijk dat dat huisje een tuin zou hebben. Een grote tuin waar de kinderen kunnen rondrennen, waar plaats is voor een kippenren en waar de mama fruit en groenten kan kweken. Vooral fruit vond ik belangrijk want ik wil het zélf kunnen plukken (ofja, de kinderen moeten het zelf kunnen plukken).

Emanuella vindt de tuin ge-wel-dig! Ondanks haar boze blik ;-)

We hadden enorm veel geluk om dit huis te vinden, ook al is er wel veel werk aan. Ik meteen verkocht toen ons autotje voor de deur stopte! Ofja, het huis was meteen verkocht. Er stond al een pruimenboom die de kinderen van de vorige eigenaar zelf geplant hebben, aardbeienplanten (véél!), rabarber en ook een stekelbessenplant.

 Stekelbessen, mmm! Alleen wat stekelig om te plukken, auwtch...

We hebben zelf bramen geplant maar die gaan er binnekort uit want eigenlijk vind ik bramen maar niks. Ook frambozen hebben we zelf gezet en daar hebben we nu veel fruit aan! Mmm :-)
De bosbessenplant is vorig jaar geplant maar hm, nog steeds geen bessen gezien...

Dan hebben we nog een paar fruitboompjes geplant: appel, peer, kers en perzik. Ik denk dat ik de perzik wel weer weg ga doen want dat boompje doet het niet goed. De andere boompjes zijn al flink gegroeid en ik ben benieuwd wanneer we er van gaan kunnen plukken.


En wat doen we met al dat fruit? De aardbeien, stekelbessen en rabarber gaan vooral in de confituur. Aardbeitjes gaan ook naar buren, vrienden of familie die "toevallig" tijdens het aarbeienseizoen op bezoek komen. We kunnen in het aardbeienseizoen elke dag een halve kilo plukken! De framboosjes in onze dagelijkse yoghurt.
En de pruimen zijn vooral voor de nichtjes geweest dit jaar, die vonden het geweldig om te plukken!


vrijdag 8 augustus 2014

Babysit van dienst

Deze week was ik babysit van dienst voor de nichtjes en ik heb het overleefd!!! Yeehaa!
Eigenlijk was het veel leuker en makkelijker dan ik verwacht had. Bij deze dus enkele tips voor mama's of babysits van kindjes van 6 en bijna 8 jaar ;-)

Water en de rest komt later!


Ok, we hadden geluk met het weer, maar toch! Het is zo leuk om te zien hoe die kids zich kunnen amuseren met een spetterbadje en wat bakjes. Gooi er een "nietsvermoedende" echtgenoot bij en tadaa, nog véél meer amusement. Ze zijn echt onvermoeibaar!


Jong geleerd is oud gedaan: bakken en koken

 Elke dag werd er gevochten over wie er mocht helpen met het koken, en amai, ze kunnen op die leeftijd al goed helpen met groentjes snijden, roeren, ovenschotels maken...

We hebben ze ook altijd laten helpen met de tafel te dekken en weer af te ruimen maar dat vonden ze toch wat minder interessant. Ik heb wel geleerd dat mijn man er hetzelfde over denkt als ik: iedereen helpt mee met taakjes die hij of zij kan doen.

De cupcakes waren voor de dag dat hun mama kwam mee-eten. En fier dat ze waren!

We hebben ook nog samen gezonde ijsjes gemaakt met fruit, dat vonden ze helemaal geweldig maar het duurt wel een dag voor ze echt goed bevroren zijn. Een kleine tip: rode besjes zijn ZUUR en wij hebben beslist dat we dat niet zo lekker vonden hier. Het zorgde wel voor een grappig dessertmoment met al die zure gezichten ;-)


If all else fails, let it gooo, let it gooo, no holding back anymore!
Echt, kinderen kunnen zich met álles amuseren. Magneten, kettingen, bloemetjes uit de tuin...

Ik weet niet of het met alle kinderen zo is, maar de nichtjes waren echt heel goed in het entertainen van onze Ella! Ze zorgden er ook voor dat ze niets in haar mondje stak dat niet mocht en dat ze altijd genoeg speelgoed had.

Een magnetenshow aan het voorbereiden. Belangrijk!

De nichtjes hebben onze week wat opgevrolijkt en ik heb er stiekem toch echt wel van genoten. Dat is wel een voordeel van thuisblijfmama te zijn: ik heb tijd en we zijn meestal thuis, dus wat mij betreft mogen ze vaker komen spelen met ons scheetje!

woensdag 6 augustus 2014

Chocoladetaart voor Jack

Mijn nonkel uit Engeland was afgelopen week op bezoek met mijn neefje Jack. Ze wilden onze kleine schat eens bewonderen en ze vroegen ook nog eens om één van mijn taarten te proeven.

Het was al een tijdje geleden dat ik nog eens een taart in elkaar stak en ik heb genoten van het bakken! Mijn ouders hebben een zalige keuken en aangezien zij op vakantie waren heb ik mij laten gaan. De liefste man van de wereld heeft dan ook nog eens de afwas gedaan, score!! Merci schattie :-)


Na wat ge-neus in mama's voorraadkast besloot ik om een drie-lagige chocoladetaart te maken, gevuld met homemade aardbeienconfituurvulling die we vorige keer in de kast gestopt hadden en een superlekkere icing van donkere ganache. 
En jawel, dat zijn frambozen op mijn aardbeienvullingtaart maar er was geen frambozenconfituur en er waren geen aardbeien. Zo gaat dat dan.


Het leukste moment? Toen mijn nonkel tegen Jack zei dat ik de taart zélf gemaakt had. Ik denk dat ik meteen de allercoolste nicht van de wereld werd. Mission accomplished!

Ohja, iemand vroeg mij eens hoe je er voor kan zorgen dat de ganache blijft blinken en niet mat wordt. Het geheim is een klein lepeltje boter toe te voegen als je de chocolade en room hebt opgewarmd.

maandag 4 augustus 2014

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...